Translate

Posts tonen met het label Straf. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Straf. Alle posts tonen

zondag 21 juni 2020

Wee degenen die leed veroorzaken op aarde



Aan het eind zijn drie dingen belangrijk: hoeveel je hebt liefgehad, hoe zachtaardig je leefde, en hoe bevallig je de dingen losliet die niet voor jou zijn bedoeld (Gezegden van de Boeddha)

Mijn God, zou U hier op in willen gaan?

Mijn zoon, dat is niet nodig. Kan de boodschap van de goede God aan de mens duidelijker, eenvoudiger en krachtiger weergegeven worden dan door deze woorden van de Boeddha?

Toch wil Ik er dit aan toevoegen: wee degenen die ernstig gefaald hebben in liefhebben, zachtaardig leven en accepteren wat het leven hen bracht. Wee degenen die dood en verderf en verdriet en frustratie en leed hebben aangedaan aan de wereld, aan de natuur, aan hun medemens, aan hun innerlijk. Wee diegenen en hun pijnlijk pad in de geestelijke wereld.

Weliswaar worden ze met liefde en zachtaardigheid en acceptatie ontvangen in de geestelijke wereld. Hun aankomst zal zo zijn, maar het zal een pittige aankomst zijn want God is liefdevol en zachtaardig en alles-accepterend.

Maar hun weg vervolgens van verstarde en ontspoorde persoonlijkheid, die nooit geluisterd heeft naar de zachte wenken van God, de ziel en de beschermengel, zal noodzakelijkerwijs gepaard gaan met ernstig verdriet, wanhoop en spijt. Wee hun grote verzet tegen de confrontatie met het leed dat zij hebben aangedaan, wee hun daarop  volgende pijnlijke inzichten.
Er is geen groter leed in de kosmos dan het langdurend ondergaan van kwellende spijtgevoelens.

Zo wacht de Deva van de olifanten met wijsheid en geduld èn met gepaste maatregelen op de man die nu op aarde leeft en er trots op is 20 olifanten in 75 minuten te hebben afgeschoten. Vreselijk leed voorzien Wij voor hem, na wat hij heeft gedaan.
Maar uiteindelijk zullen de wetten van God hen, verlorenen, helpen van hun hel naar een leven van liefde en licht, maar het  is altijd een zeer lange en uiterst pijnlijke weg.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 482

zondag 7 augustus 2016

Een terrorist die niet meer is dan een misleide onwetende jongeman




Laatst las ik een artikel in de krant over jongeren zonder opleiding en zonder kennis van de wereld die door fanatieke imams en het gedachtengoed van IS verleid worden om een terroristische aanslag te plegen. Zij komen toch niet in de dezelfde situatie na hun dood als de meeste terroristen die uit haat en fanatisme doden*?
Zou U daar iets over willen zeggen?

Dat doe Ik graag.
Neem een klein dorp in Afghanistan. De jongeren hebben geen opleiding, zijn afgesneden van de wereld, er zijn geen kranten, geen internet, er is geen kennis, geen besef van de wereld. Alleen de imam in het dorp onderwijst ze, evenzeer alle andere dorpelingen. De mensen kijken tegen de imam op, hij is toch een man van Allah, hij weet het. Maar deze imam is fanatiek, kortzichtig, haat andere godsdiensten en is overtuigd van het gelijk van de islam. En de imam haat het westen, haat de Amerikanen, haat vrouwen en haat nog veel meer. Hij vergiftigt de dorpelingen met zijn denkbeelden en zelfs de liefdevolle en ruimdenkende dorpelingen durven niet openlijk tegen hem in te gaan. In zo’n dorp kan IS makkelijk gegadigden vinden voor haar doeleinden.

En zeker één bepaalde jongen van 17 jaar is heel ontvankelijk, zijn vader is vroeg gestorven, en hij heeft zelf een zeer beperkte intelligentie maar een groot gevoel  voor rechtvaardigheid. Hij is gevoelig voor de dweperij van de iman en de verhalen van IS.

Later, wanneer hij de aanslag heeft gepleegd en hij uit zijn lichaam wordt geslingerd door de hevigheid van de explosie, blijft hij bij bewustzijn in  zijn geestelijk lichaam, dat goed is ontwikkeld en goed functioneert. Het was een goede jongen, maar een beetje dom. Hij bevindt zich in een gebouwtje dat lijkt op de Koranschool uit zijn dorp. Meer kent hij niet  van de wereld. IS had hem zo gedropt op een markt van een stad waar hij nog nooit was geweest.  Hij ziet wel snel dat er geen 72 maagden op hem wachten, maar hij was sowieso te jong om daar erg mee bezig te zijn.

Hij is verbaasd, dat hij in dit ogenschijnlijk zelfde gebouwtje uit zijn dorp zit, en nog verbaasder als zijn overleden vader binnenkomt.
Vol liefde en mededogen omarmt de vader zijn zoon en praat met hem over van alles, maar niet over het aantal doden als gevolg van de aanslag, gepleegd door zijn zoon. De vader wist  van de misleiding van zijn zoon, wist van de ontvankelijkheid van zijn zoon en wist van de alles beïnvloedende en verzengende haatdragerij door de iman. Hij had de iman nooit gemogen en was vanuit de geestelijke wereld niet bij machte dit tegen te houden. Maar door de kracht van zijn gebed mocht de zoon beschermd worden na zijn dood tegen de feitelijke kennis over het aantal doden van de aanslag.

Er wordt omheen gepraat en vrij snel lukt het de goede vader zijn zoon op een ander spoor te brengen, het spoor van liefde en mededogen. De jongen accepteert dat hij voorlopig niet mag praten over de aanslag.
Maar hoe nu  verder?

Een jaar na zijn overlijden pas is de jongen uitgegroeid in de  geestelijke wereld tot een volwassen en bewuste persoonlijkheid met veel gevoel en een inmiddels redelijke intelligentie. Hoeveel kan niet worden rechtgezet in de geestelijke wereld, ook matige intelligentie!
Wanneer de jongeman van zijn eigen vader verneemt van de  feitelijke gevolgen van de door hem gepleegde aanslag, is dit een bijna ondraaglijke schok. De spijt en het verdriet om deze wandaad zal de jongen nog vele jaren achtervolgen.

De jongeman zal nog lang uitzonderlijk gemotiveerd, onverschrokken en vol liefde en hartstocht zich inzetten voor de begeleiding en ontwikkeling van jongeren in de geestelijke wereld. Later zal hij jongeren op aarde mogen begeleiden vanuit de geestelijke wereld.
De moraal van het verhaal is, dat deze jongen nauwelijks de gevolgen van zijn wandaad heeft ondervonden, omdat hij misleid en onwetend was. Hij is niet gestraft, want straf is geen geestelijke optie. En de gevolgen van zijn gruwelijke daad zijn uitgesteld, omdat hij oprecht en zuiver was, maar ernstig misleid.
Maar zijn wandaad zal door hemzelf niet licht vergeten worden en bijdragen aan vele jaren van liefdevolle werken met veel mededogen voor de kwetsbare en hulpelozen in de wereld.  

En de goede geesten in de geestelijke wereld zijn nog lang vol ontzag geweest over zijn grote hart en zijn grote inzet. Maar men begrijpt zijn drijfveer. Hoe kan hij anders dit ondraaglijk besef wat hij heeft gedaan verzachten? Hij kan niet anders?

Mogelijk zullen Wij een andere keer een blog wijden aan het leven na de dood van de haatdragende iman die doelbewust bijgedragen heeft aan de misleiding van argeloze, kwetsbare jongeren tot zulke wandaden. Dat zal een ander verhaal worden.
De jongen zij gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 344
 

*Zie blog 15 november 2015

zaterdag 6 februari 2016

Je wordt niet gestraft voor jouw woede, je wordt gestraft door jouw woede (Boeddha)



Zou U hier op in willen gaan?

De geestelijke wereld doet  niet aan straffen.
Integendeel: God en de geestelijke wereld doen alleen aan liefde en compassie en begrip.
Toch zijn daar de wetten van de kosmos, waar niemand omheen kan, zelfs God niet. Hoe zou het ook anders kunnen, een kosmos zonder wetten?
Dus de mens gaat zijn gang, koestert en voedt zijn gehechtheden, wentelt in zijn verslavingen en vervolgt zijn doodlopende weg.

En God ziet toe, in liefde en met geduld, hoe de mens uit eigen vrije wil zijn weg gaat en ook nog tot het gaatje en dan de gevolgen ondergaat van zijn handelen.
En God ziet toe hoe de mens de wetten van de kosmos in werking gezet heeft, de gevolgen ervaart en vervolgens piept: “waarom ik?”

En aldus wordt de mens niet gestraft voor zijn woede maar door zijn woede

Maar God zij dank staat de geestelijke wereld dan allang klaar met haar begeleiding en remedies. Want de wetten van de kosmos voorzien ook in verlossing en genade, in bevrijding en een absoluut perspectief  voor ieder mens, hoe dan ook.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 317