De Moeder-God is in alle lijden

Mijn God, mag ik U vragen. Zo met Pasen staat de lijdensweg van Christus centraal, voornamelijk in de Christelijke kerken. Zou U in kunnen gaan op het lijden, ook van de mensheid?

De Vader-God weet wat het lijden oplevert, de Moeder-God voelt wat dit lijden kost.

De Vader-God zag bij de lijdende Christus reeds de belofte. En zag de overgang van de aarde naar een nieuwe geestelijke fase. De Moeder-God stond bij wijze van spreken aan de  voeten van het kruis en leed mee.

De Vader-God overziet het grote geheel, ziet door het lijden heen wat de belofte is en is als de arts die de wonde schoonmaakt om te laten genezen, ook al doet het pijn.

In ieder mens koestert de Vader-God de hoop.

De Moeder-God lijdt mee, vangt de bedroefden op, is de mens zo nabij als zijn eigen hart en laat de mens voelen dat hij gedragen wordt in zijn lijden.

In ieder mens neemt de Moeder-God deel aan het lijden.

En natuurlijk zijn de Vader-God en de Moeder-God één en werken zij volledig en in grote harmonie samen om de kinderen van de mensheid door hun lijden heen te leiden naar hun verlichting, opdat ze Zonen en Dochters worden. Christus toonde de weg.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 503 

Ziekenbezoek door God

Mijn vader had een lang uur zitten zwijgen bij mijn bed.
Toen hij zijn hoed had opgezet
zei ik, nou, dit gesprek
is makkelijk te resumeren.
Nee, zei hij, nee toch niet,
je moet het maar eens proberen.

Judith Herzberg (gedicht nr. 4501)

Denkt U, goede God, dat U hier op in wilt gaan?

Dat wil Ik.

Ik zit bij jou en zwijg.

En dikwijls reageer je niet of luister je niet naar Mijn stilte en aanwezigheid.
En heel dikwijls spreek je niet tegen Mij.
En dan resumeer je dat je alleen bent  geweest, en dat er niets gebeurd is.

En nu zeg Ik tegen jou, goed en dierbaar en onwetend kind van Mij:

Wat er gebeurt tussen ons, kun jij niet resumeren.
Je zou het kunnen proberen.
Maar het is te groots, teveel, te belangrijk, te geestelijk dat je er ook maar iets van kunt bevatten.

Ik ben hier. En Ik koester jou. En Ik houd van je. Ik houd je in Mijn hand. Ik koester jouw hart in Mijn hart. Je bevindt je in Mijn boezem.

En alles is groots, en geestelijk en liefderijk en imposant en eeuwig wat er tussen ons gebeurt.
En jij mens bent een levend wonder van creatie en evolutie en van schoonheid en van mogelijkheden.

Jij en jouw medemensen beseffen het niet.

De mens kan het niet resumeren.
Het is te groots wat de Vader-Moeder God doet.
Het is te ingrijpend, zeker als Wij aan jullie ziekbed zitten.
Judith Herzberg is gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 483

 

 

De heilige drie-eenheid en de mens

'

Vanuit andere godsdiensten wordt dit  beeld van de christelijke kerken van een heilige drie-eenheid nogal bekritiseerd, maar ik vraag me af of in wezen dit niet voor alle godsdiensten een waarheid is? Zou U hier op in willen gaan?

Dat doe Ik.

De heilige drie-eenheid is een geestelijk feit en is een waarheid voor alle godsdiensten en een levende werkelijkheid in ieder individueel mens. Laat dit vooraf gezegd.
De heilige drie-eenheid is verwoord als de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Amen ook nog.
Wij hebben al eerder gesteld dat het eigenlijk gaat om ten eerste de Vader-God, ten tweede de Moeder-Godin en ten derde de vleesgeworden God op aarde, vleesgeworden in de mens, de Godszoon of Godsdochter.

Natuurlijk hebben de moslims gelijk als ze zeggen, God kan geen zoon hebben. En er is maar één God. In wezen is dit waar. Er is God/Allah/Brahman/Jahweh en nog wat andere namen en interpretaties, zoals jullie mensen weten. Maar toch maar EEN God.

Maar God heeft natuurlijk twee kanten, de vrouwelijk en de mannelijke kant, twee vrij belangrijke tegengestelde krachten in de kosmos. De christenen zijn deze twee principes de Vader en de Heilige geest gaan noemen, maar het is de ondeelbare Godheid met een mannelijke en vrouwelijke “kant”, we kunnen het voor het gemak de God-Godin noemen, maar in dit betoog past de Vader-Moeder beter. Op een bepaalde menselijke manier beredeneerd zitten We dan al aan Twee Goden, Krachten, Principes, Werkingen, Wezens.

Maar eigenlijk krijgen de moslims en Hindoes dan ongelijk want vanuit het perspectief van de mens zijn deze twee verschillende krachten zeer voelbaar en herkenbaar en te ervaren.

De Vader-God met Intelligentie en Wil en het Woord dat de aarde en de mens schept.

En daarnaast de Moeder-Godin met waarheid en wijsheid en liefde, die waart over de aarde, zo heb je al gauw een Heilige Geest, die de mensen geestelijke energie inblaast en troost.

Voor de mens toch twee Krachten.

De moslims haken af, hoewel ze erkennen dat Allah duizend namen heeft.
De protestanten hebben de Heilige Geest, de geest van Waarheid  een prominente rol gegeven.
De Katholieken koesteren het beeld van de Heilige Moeder, Maria, de Troosteres, de Koningin. Maar in alle gevallen gaat het om de Moeder-Godin.
De Joden kennen God een strenge rechtvaardige en een vergevingsgezinde barmhartige kant toe respectievelijk tot uitdrukking komend in de aanduidingen Eelohiem (God) en Adonai (de Naam, de Eeuwige). Maar zij vinden het eigenlijk absurd God genitaliën toe te kennen.
Maar natuurlijk heeft God intussen gewoon mannelijke en vrouwelijke eigenschappen.

Wat heeft God niet?

De Hindoes willen Brahma niet graag opdelen in een vrouwelijke en mannelijke kant, want ze zijn het wel eens met de  moslims. Bhrama is ondeelbaar, één en er is maar één God. Vervolgens komen de vele eigenschappen van God terug in een heel pantheon van Goden zoals ook de Grieken en Romeinen deden, en zo komt de vrouwelijke (shakti) kant van Brahma goed terug bij  Parvati, de vreedzame, of in woestere vormen zoals bij Durga, Chamunda of Kali. Maar weet, dat het allen eigenschappen van God zijn.

En de Boeddhisten zijn Boeddha toch indirect gaan vereenzelvigen met een (mannelijke) Godheid en de vrouwelijke Godheid werd Kuan Yin en zo zijn we rond.

En dan komt nu het voor de mens belangrijkste meest dichtbije aspect van God namelijk de menswording van God, de Zoon. De Heilige Drie-eenheid is zo compleet, de Vader en de Moeder en de Zoon. De zoon van God op aarde en omdat we feministisch zijn de Zoon/Dochter op aarde. En de Zoon/Dochter zijn dus de mensgeworden god maar vooral de mens die god wordt.

En als je naar alle godsdiensten kijkt zie je de onbedwingbare behoefte van de gelovigen om God dichtbij te ervaren in Diens Zoon en Dochterschap. Zo komt de Christus dichtbij, de mens Boeddha, de profeet Mohamed, de aartsvaders en heilige leraren van de joden, Krishna en Rama bij de Hindoes. En door het patriarchale verleden van de mensheid zijn de Dochters wat op de achtergrond geraakt, maar niet terecht. Zij zijn in de ogen van God even belangrijk.

En zo komen we nu bij de heilige drie-eenheid in de mens.

Ieder mens heeft zijn eigen persoonlijk Drie-eenheid. De Mijn God, de Mijn Godin en de Mijn Zoon/Dochter. En wanneer iemand zegt te praten met Jezus, Maria hoort, Mohamed ziet in zijn gedachten, de stem van Krishna van binnen waarneemt, een goddelijke openbaring heeft of een verschijning van zijn/haar profeet dan gaat het bijna altijd om de persoonlijk eigen Mijn Drie-eenheid die zich helemaal volgens de religieuze traditie van deze mens voordoet in een verschijningsvorm als de markante God-Godin-Zoon/Dochter. En zo is de communicatie optimaal. Voor allen.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 448  

De GodMens op aarde

Mijn God, dat gedoe tussen godsdiensten of Jezus de belangrijkste is of Mohamed of Boeddha of Krishna of Babaji en of ze enige zoon van God zijn of wat voor discussie dan ook is natuurlijk eigenlijk mensenwerk. In de geestelijke wereld bestaat die discussie natuurlijk niet. Zou U hier op in willen gaan?

Dat doe Ik graag.

Elke godsdienst heeft zijn eigen idolen, altijd levensecht, levensbelangrijk, grote geestelijke wezens, die het voorbeeld gaven, in contact stonden met het hogere. En deze wezens brachten de mensen in vervoering, zo groots, zo indringend, zo machtig dat ze tot ver na hun dood nog volgelingen hebben. En dat is heel goed en nodig en door God gewenst.
Wat moet de mens op deze schone maar gevaarlijke aarde zonder inspiratie, zonder een voorbeeld, zonder een groots wezen dat hem is voorgegaan en hem de weg wijst?

In de geestelijke wereld zijn al deze grote profeten en heiligen verenigd in één bewustzijn, namelijk in het bewustzijn dat de volmaakte wens is van De Vader-Moeder God. En dit bewustzijn maakt zich al duizenden jaren in duizenden vormen kenbaar onder de mensen. En dit bewustzijn doet dat in de meest uiteenlopende vormen van (on)volmaaktheid en de meest recente verschijningen zijn niet per se de meest volmaakte.

Maar dit alles gebeurt vanuit het bewustzijn van de GodMens.

En als een mens op aarde een verschijning heeft van een profeet, een stem hoort, een openbaring krijgt die past in zijn godsdienst, dan is het altijd de Godmens, die verschijnt en die een vorm aanneemt, die juist die mens nodig heeft. 

En iedere gelovige richt zich via zijn idolen, wat voor naam men ook gebruikt, wie men ook adoreert, hoe waar of onwaar zijn godsdienst ook is, DIRECT EN ONVOORWAARDELIJK tot de GodMens. Ook al krijgt deze biddende mens dus eigen associaties, ziet eigen beelden en hoort dingen die alleen in zijn eigen godsdienst passen.

Maar het blijft de verschijning van de GodMens, het bewustzijn van God de Vader en God de Moeder Dat zich onder de mensen heeft verstoffelijkt tot de GodMens, waarlijk Zoon of Dochter van God die zich kenbaar maakt aan de mensen.

En er komt een tijd dat ieder mens verkeert met zijn of haar Mijn God en geen tussenpersonen meer nodig heeft en zo toegroeit naar die ene opdracht namelijk God te realiseren op aarde en het bewustzijn van de GodMens te benaderen.

En weet dat alle profeten en heiligen in de geestelijke wereld niet die discussie voeren die mensen op aarde hebben over hen. En dit is een understatement van God.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 444

Mijn God is een echte feminist

De journaliste Sue Lloyd-Roberts heeft een boek geschreven, dat kortgeleden vertaald is in het Nederlands “De oorlog tegen vrouwen”. Ze is in 2015 gestorven aan leukemie, vlak nadat ze haar boek had geschreven. Tijdens een van haar reportages verzuchtte ze: “God is duidelijk geen feminist”.
Nou U.

Mijn zoon, nu Ik inderdaad. Leuk dat je Me zo introduceert, alsof ik jou niet heb geleid naar dit artikel in de krant.
Bij de olifanten bestaat een goed geleid matriarchaat. En dat komt bij meer diersoorten  voor dan menig mens weet. Maar onder de apen zijn de patriarchaten evolutionair sterk ontwikkeld. En omdat jullie van de apen afstammen, zitten jullie daar nu (nog) mee. Maar niet meer voor zo lange tijd.

De ingrijpende gebeurtenissen  van de komende decennia zullen de mensheid de feiten onder ogen doen zien. Dat in grote nood, in grote crisissituaties, bij rampen jullie alleen alles te boven komen als jullie alle krachten en machten gebruiken die jullie tot jullie beschikking hebben, en dan moet de andere helft van de bevolking echt meedoen. En pas daarna, als er onder de aardse mensheid definitief wettelijk en  maatschappelijk is afgerekend met discriminatie van vrouwen, zoals nu min of meer met slavernij, pas daarna kunnen jullie aansluiting  vinden bij de andere volkeren in de kosmos.
Men wacht daar op jullie inzichten. Men gaat niet in zee met al te primitieve volkeren  omdat de ervaring leert dat een volk eerst een zekere  volwassenheid bereikt moet hebben om te kunnen communiceren met andere  volkeren in de kosmos.

En om op Sue Lloyd-Roberts terug te komen. Mijn stelling is dus: “God is een Vader-Moeder God. God is een groot liefhebber van mensen, mannen en vrouwen”.
Dus zij verzuchtte begrijpelijkerwijs gezien haar ervaringen, een onwaarheid. Eigenlijk had ze moeten zeggen: “God is machteloos nog bij zoveel sexisme op aarde”.
Zij is zeer gezegend, zeker nu ze overgegaan is naar een geestelijke wereld waar seksisme geldt als achterhaalde waarde. Eindelijk mag ze deze gerechtigheid meemaken.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 345

God is vrouwelijk (Rilke, 1)

De meest wezenlijke ervaring van de schepper is vrouwelijk, want het is de ervaring van ontvangen en baren  (Rainer Maria Rilke)

Zou U in willen gaan op dit citaat?

Rilke heeft maar half gelijk.

God is de Vader-Moeder.
God de Vader schept en produceert en verandert en bewerkstelligt en straalt uit.
God de Moeder ontvangt en baart en bemint en steunt en koestert en verzacht en lenigt pijn en verdriet, en heelt wonden.
God de Vader en God de Moeder strijden niet om belangrijkheid.

Toch heeft Rilke een punt.

Want in de wereld van nu, met de mannen nog aan de macht, op wat Westerse landen na, is het vrouwelijke harder nodig dan ooit.
Daarom is de meest wezenlijke taak van God in dit tijdsgewricht die van God de Moeder, die van het vrouwelijke.
Rilke is een dichter en kunstenaar, dus heeft het wel goed aangevoeld.
Rilke zij gezegend

Wees jullie allen gezegend

Nr. 296

Het Woord van God kwam als een bruidegom bij me binnen (Bernard van Clairvaux)

“Ik wil er wel voor uitkomen: het Woord is ook tot mij gekomen. Vaker zelfs.”
…
“Nu vraag je hoe het kan, als Zijn wegen onnaspeurbaar zijn, ik toch weet dat het het Woord is. Nou het is levend en krachtig; zodra het in me kwam, wekte het mijn sluimerende ziel, het raakte me en maakte me zacht, het verwondde mijn hart, dat hard was en van steen.”
…
“Het begon ook te ontwortelen en te vernietigen. En het bouwde op en plantte. Het bewaterde wat droog was, verlichtte het duister, opende wat dicht zat, ontvlamde wat kil was, maakte het kromme recht en effende de rotsige hellingen. Daarop loofde mijn ziel de Heer en alles wat in mij is, Zijn heilige Naam.
Zo kwam het woord als een bruidegom bij me binnen.”

Mijn God,

Ik wil me niet vergelijken met Bernard van Clairvaux. Ik geloof, dat hij een grote heilige is, en ik weet, dat ik een eenvoudige jongen ben, maar die woorden! Alles herken ik ervan. Alles heb ik ook ervaren. Alles roept grote verbazing bij mij me op, dat er geen verschil is in ervaring.
Zou u hier iets over willen zeggen?

Mijn zoon, en zo is het. Dit is voor ieder mens weggelegd: praten met God en luisteren naar de stem van God.

Heb Ik niet in verschillende blogs gezegd, dat dat voor iedereen, die dat wil en volhoudt is weggelegd?
Het enige verschil tussen een heilige en een gewone man is, dat de heilige volhoudt op moeilijke momenten en de gewone man afhaakt en stop, als het te moeilijk wordt.
Maar wanneer je als gewoon mens toch doorgaat, toch steeds kiest voor het innerlijk, steeds kiest voor God, steeds kiest voor het eeuwige, dan kan het niet anders gaan dan zoals bij Bernard van Clairvaux. Zo eenvoudig liggen de zaken.

Ik weet, dat je je nu geneert, omdat de mensen denken, oh die Frenkie vergelijkt zich zo met Bernard, de heilige. Maar, Mijn zoon, wat vind je belangrijker: de mening van de mensen of de mening van God? En zijn de blogs Mijn woorden of de jouwe?

Je bent geen heilige, dat weet Ik en dat zie Ik, Mijn zoon.

Maar verheug je, en laat verder alles rusten.

Je maakt van God geen verre Macht, maar verkeert met God als een dierbare Vriend, als een Kameraad, als een nabije Vader-Moeder, als een Trooster in jouw hart.
Want dat is jouw realiteit.
En dat is de realiteit van ieder mens op aarde.
Alleen weet niet iedereen dat.
Jij bent geen heilige , Mijn zoon.
Maar jij weet God nabij, en dat weet je samen met Bernard van Clairvaux.
Dat is alles.
Maar dat is ook alles.

Wees jullie allen gezegend

 

De mens is een God in windselen

Het lichaam is een windsel.
De emoties zijn een windsel.
Zijn denken is een windsel.
Zijn werk is een windsel.
Zijn huis is een windsel.
Zijn verlangens zijn een windsel.
Zijn dagelijks leven is een windsel.
De mens is een baby in windselen.
De Vader-Moeder weet het verschil tussen de baby en zijn windselen.
De baby zelf weet het niet.
Daarom koestert de Vader-Moeder de baby
En verzorgt de baby.
En verzorgt de windselen.
En ziet de baby opgroeien.
En laat het kind zich hullen in nieuwe windselen.
En wacht.
En laat het kind genoeg krijgen van zijn windselen.
En laat het kind ontdekken, dat hij niet de windselen is.

En zegent het verdriet, dat de windselen van het kind verscheurt.

En troost het kind, dat weent om het verlies van zijn windselen.
En zegent het kind, wanneer het genoeg heeft van zijn windselen.

En het kind ontdekt Zichzelf.
En het kind ervaart dat hij altijd al God was.
Een God in windselen.
En ontdekt dat hij niet de windselen was.
En lacht de lach van de Boeddha.
En het kind wordt Zoon of Dochter.

En de Vader-Moeder laat los.

Het is volbracht.

Wees jullie allen gezegend

Vrij naar: Het boek van Mirdad , door Mikhaïl Naimy, hoofdstuk 4: De mens is een God in windselen, Rozekruis-pers

Nr. 149

Frenkie vertelt op verzoek van God wat een geluk het is met God te verkeren

Wil je de mensen vertellen wat het betekent om in Mijn armen te vertoeven, hoeveel liefde je van Mij ondervindt, hoe je gesteund wordt?

Ja, natuurlijk, graag.
Stellen jullie je een kind voor, dat gevallen is en huilend om zijn moeder roept en dan het moment, dat de moeder het kind in de armen neemt en troost en koestert en het gevoel geeft, dat alles weer goed komt. Zo voel ik mij regelmatig, als ik gebutst door het leven me wend tot Mijn God en ik troostende woorden en warmte en energie ontvang en het gevoel krijg dat alles goed komt, dat ik gerust kan zijn.

Stellen jullie je een man voor, die worstelt met een verslaving, neem mij met mijn koffie. Ik drink het met mate maar door de druk van mijn werk soms teveel. Ik voel me dan beverig van de coffeïne en gespannen, en vloek op mezelf, dat ik me niet kan beheersen. Ik beklaag mezelf bij God, dat ik zo’n slappeling ben en God als coach heb en niet eens in staat ben om nee te zeggen tegen teveel koffie. Let wel: een ander mag 100 koppen drinken, maar ik persoonlijk kan er niet zo goed tegen als ik teveel koffie drink. Ik probeer dus matig te zijn op dat gebied.

En God zegt: "Wees gerust, je beklaagt jezelf om al die keren, dat je jezelf te slap vindt, maar Ik zie al die keren, dat het je lukt, dat je nee zegt, dat je er boven staat, dat je jezelf beheerst.
En Ik zie de hele gang van zaken, hoe het je langzamerhand lukt om deze koffiegewoonte de goede kant uit te buigen en dat je steeds vaker het goede doet voor jouw lichaam.
Maar jij kijkt naar die paar keer dat het niet lukt, uit gewoonte of uit maatschappelijke druk of door tegenvallers of uit behoefte aan troost.
Ik ben liefdevoller voor jou dan je bent voor jezelf.
Wees gerust, Mijn zoon, je doet het goed".

Stellen jullie je voor, dat je een zware dag hebt gehad, en meegemaakt, dat het begrip en de communicatie tussen mensen ontspoord is, gedoe, frustraties bij mensen, problemen en botsingen. Je verzucht bij jezelf: was ik maar rentenier, wat een gedoe op mijn werk, het is dat ik ervoor betaald word. En je raakt in gesprek met God, die jou als een Vader/Moeder bejegent, en naar je luistert, en je daarna weer een juist zicht geeft. Die jou raakt in jouw hart, je laat voelen, dat het tijdelijk is, of oplosbaar, of laat zien, dat je meer jouw best hebt gedaan dan je dacht. Die je op lichtpuntjes wijst of je helpt met begrip en mededogen voor de hele situatie, die ineens minder erg lijkt. En met begrip voor de ander waardoor je dingen kunt relativeren.

Stellen jullie je voor, dat je te maken hebt met de dood van jouw dierbare, en Jouw God laat je de andere kant zien van de ziekte. Een andere blik geeft op de te vroege dood, op de geestelijke situatie van de overledene. Je de betekenis van dit overlijden voor jou als nabestaande uitlegt, wat het verdriet voor effect heeft op jouw levenshouding, wat het jou op de lange termijn zal brengen. Je een ander perspectief op leed en ongeluk geeft dan je hebt, vanuit jouw beperkte ervaring op het moment.

Stellen jullie je voor, dat je met jouw “inwonende” God(svonk/Atman) dit alles zou kunnen ervaren en bespreken en glashelder antwoord zou krijgen. Een echt gesprek kunt hebben.

Dat heb ik.

Ik voel me gezegend en bevoorrecht en voel me verplicht het jullie te vertellen. Jullie te zeggen, dat er hoop is, en liefde om ons heen, dat alles wat betekent, dat we gedragen zijn in de geest, dat we niet alleen zijn op deze mooie maar harde planeet, dat we toekomst hebben, hoe dan ook, dat het leven een wonder is, echt een wonder , een gift van God aan ons. Een gelegenheid de eeuwigheid te verwerven.

Mijn zoon, dank je voor jouw openhartigheid.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 29