Weten wij van het vertrouwen van God in ons? (Sevdaliza 1)

Het gaat er niet om of ik geloof in God maar of God gelooft in ons (Sevdaliza)

Mijn God, ik zag in Zomergasten* een gesprek met Sevdaliza, en zij zei dit op een bepaald moment. Het raakte me erg, ik vond het een heel mooie perspectiefwisseling maar het brengt me ook wel in de war, zou dit nu echt zo zijn? Zou U hier op in willen gaan?

Mijn zoon, dat doe Ik graag.

Het is een mooie perspectiefwisseling voor de mens om zich af te vragen of God gelooft in ons. Maar de kracht zit er dan niet in dat God gelooft in ons. Want God gelooft ongelooflijk in de mens, in zijn wil en in zijn geestelijke toekomst. Dat staat buiten kijf.

Sevdaliza geeft de mens eigenlijk de boodschap, vraag je dit eens af waardoor de mens mogelijk uit zijn onzekerheid, zijn angst en zijn twijfel gehaald wordt. Want als hij zich gaat afvragen of God gelooft in de mens, kan hij niet anders dan enigszins of volledig contact maken met de grote waarheid dat God onvoorwaardelijk gelooft in de mens.

En nu komt het…en dan meer contact maakt met de hoop, met nieuwe mogelijkheden, met pogingen om van zijn verslavingen of gehechtheden af te raken, met meer vertrouwen in zijn kunnen, met uitproberen van nieuwe talenten.

Dus dit citaat van Sevdaliza is dat van een krachtig, hoopvol mens, dat regelmatig te raden gaat bij God, en daar hoop en inspiratie en kracht uit put.

Sevdaliza is gezegend.

Wees jullie allen gezegend

*Nederlands VPRO programma 8 augustus 2021 

Nr. 516

Redt de mensheid het wel?

Ik wil U vragen. Redt de mensheid het wel?

Er zijn zoveel problemen, de milieuvervuiling, de gigantische overbevolking. de Coronacrisis, de economische gevolgen van de Coronacrisis. Iedereen is er ook zo bezorgd om, hoe we verder moeten met zijn allen? Ik vind zoveel mensen zo intens bezorgd, en niemand ziet een uitweg, lijkt het. Redt de mensheid het wel?

En het eind van de problemen is nog niet in zicht.

Wat is jouw reactie  als het te moeilijk wordt in jouw leven, als de problemen je overspoelen, als je niet meer weet wat te doen? En je hebt dat een paar keer meegemaakt, Mijn zoon, dus je kunt spreken uit ervaring. Wat deed je toen in die crisismomenten?

Ach, ik weet al waar U heen wilt.

Ik onderging alles gelaten. Ik leefde op het moment. Ik bad veel. Ik vroeg U om kracht. Ik leefde met de dag. Ik probeerde toch nog mijn zegeningen te tellen. Ik probeerde mijn innerlijk te bewaken, en zei tegen mezelf: “als jij onderuit gaat heeft helemaal niemand wat aan je, en jijzelf evenmin”. Dus ik probeerde alles te relativeren en mezelf niet gek te laten maken, zoals ik dat voor mezelf noemde. En het voornaamste, ik probeerde matig te zijn met alles want een overdaad aan eten of alcohol bracht me helemaal van het padje.

En zo zal de mensheid het doen. Ze zal het redden, ook als de moeilijkheden nog groter worden, als de problemen de mensheid overspoelen, als er geen uitweg meer lijkt, dan zal de mensheid het ondergaan, het doorstaan, er sterker uitkomen.

Wees gerust Mijn zoon, wees gerust, het leed van de wereld rust niet op jouw schouders, maar op de Mijne, en alles verloopt volgens Plan.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 484

Gebedshuizen hebben zo hun beperkingen (1, Godsdiensten)

Monoloog over geloof: inleiding

Je hebt me gevraagd, of ik iets wil zeggen over Gods dienaren in allerlei godsdiensten, die de zaak misbruiken. Ga zitten, want op een complexe vraag wil Ik uitgebreid antwoorden. Er zitten een paar kanten aan, die Ik jullie wil vertellen: voorop gesteld, dit is een suggestieve vraagstelling. Je zegt eigenlijk, dat Gods dienaren het niet goed doen. Dat klopt soms, maar buiten de godsdiensten zijn ook dienaren, die het soms niet goed doen, zoals werkers in de politiek, in regeringen en in besturen, eigenlijk onder alle mensen. Dus weet, dat Ik nu door jouw vraag alleen inga op de priesters, dominees, pandits, profeten, voorgangers en hoe ze zich ook maar noemen.

Eerst een statement van Mij: alles is goed, jullie gebedshuizen, jullie verscheidenheid, jullie variatie. Mensen die bewust agnost zijn en zelfs tegen godsdiensten zijn. New agers, ietsisten, die hun eigen alternatief plan trekken. God vindt alles prima, mooi, goed, want het komt voort uit jullie vrije wil, die God koestert en het draagt bij aan jullie levenservaring.

Dus je hoort Mij niet zeggen, ga liever bij die en die kerk, en mijd zeker die en die geloofsgemeenschap, want die is van de duivel. Zo praten sommige voorgangers, niet Ik. Ik zou het zelfs niet kunnen denken.

 
Willen jullie je dus dit voor ogen blijven houden, alles is goed, God werkt aan alles mee, geeft alles de ruimte, onder het motto van de Hindoes:

"alle wegen leiden naar God, ook omwegen"

Gods vertrouwen in het leven, in de mens, in zijn maaksels en zijn pogingen tot beter leven is groot. En met name Gods vertrouwen in de natuurlijke correctiemechanismen van het geestelijke en aardse leven is formidabel. Alles komt dus altijd uiteindelijk goed. Maar Wij hebben het nu over de menselijk verzuchting: vraag ons niet hoe? Kan het soms niet wat anders? Kan het niet beter?

Het leven, de ontwikkeling, jullie verlangen naar God en jullie bereiken van God, dat alles kan inderdaad sneller en directer en het "bedroeft" God natuurlijk altijd, wanneer jullie frontaal, met oogkleppen op, keihard en onvermijdelijk tegen jullie eigen muur oprennen. Oei, dat doet natuurlijk altijd pijn.

Of het minder pijnlijk kan, dus, en of voorgangers voldoende bijdragen aan dit proces?

Deze vraag heeft vier kanten.

Ten eerste de natuur, ten tweede energie en gestalt, ten derde de persoonlijkheid van de mens en ten vierde Gods speciale dienaar, de duivel, de aap mèt zijn aapjes.

Wees allen gezegend

Nr. 14