Translate

Posts tonen met het label God is wordende. Alle posts tonen
Posts tonen met het label God is wordende. Alle posts tonen

dinsdag 23 augustus 2022

Niets worden voor God



“We durven er blijkbaar niet op te vertrouwen dat er een liefde bestaat die zo onvoorwaardelijk is dat we er niets voor hoeven te doen”

 “Wij bestaan in de liefde  die alomtegenwoordig is in God: Tot niets worden voor God, leven in overgave”

 (Sören Kierkegaard)

Nou mijn goede God, we nemen maar gelijk de hele hap. Wat een mooie teksten toch weer die een mens opschrijft en blijkbaar voelt en beleeft. Ik geloof dat ik het vooral fijn zou vinden als U inging op dat niets worden voor God, dat lijkt in deze tijd werkelijk niet erg “in”.

We hebben inderdaad al veel gezegd over de  onvoorwaardelijke liefde van God voor de mens, en dat jullie er niets voor hoeven  te doen om diep bemind te worden door God in een grootse en onvoorwaardelijke liefde. En ook zijn er blogs verschenen over jullie bestaan in de alomtegenwoordige liefde van God. En ook is er al gesproken over dat jullie alles met God zijn en niets zonder God.

Maar laten we doen, wat jij wenst, en ingaan op de  volgende zin:

Tot niets worden voor God, leven in overgave”

De Westerse mens zal “tot niets worden” niet echt fijn vinden, maar als je zegt stil worden komt het in de  richting van wat acceptabel lijkt. Maar dat is het echt: niets worden, stil worden, luisteren, jezelf even vergeten, in het hier en nu vertoeven en al die gedachten over het verleden en de toekomst even parkeren, uitrusten, niets doen.

Dit alles maakt dat een mens ís en God zich dan kan laten ervaren in de mens. Al is het maar met een immens gevoel van ontspanning, loslaten, innerlijke stilte, ruimte. En dan kom je als mens al snel in een staat van niets willen,  niets doen, niets wensen, nergens op wachten en is overgave dan niet heel tastbaar, heel reëel?

Kortom leven in overgave is niet meer dan telkens opnieuw bereid zijn de onrust van het ego en zijn basale neiging tot meer willen of ergens van af willen inruilen voor een staat van overgave.

Het lijkt alles onoverkomelijk in deze dynamische wereld van duizenden impulsen en behoeften maar het is eenvoudig deze vraag: waar kies je voor als mens  telkens opnieuw? En als je steeds kiest voor de innerlijke rust dan leef je op den duur in overgave. En dan ben je als mens automatisch niets geworden voor God, en dan kan God maximaal door je heen werken en daardoor kan je dan alles zijn voor de mensheid.

Wees jullie gezegend

Nr. 538

vrijdag 22 mei 2020

God is wordende in de mens (Wilt U met mij praten, vroeg ik aan God, 5)


In ons gesprek vertelde U me dat U ook zich ontwikkelt. Ik vind dat nog steeds vreemd want U bent toch alwetend en alles kunnend en volmaakt en almachtig? Nou ja, en meer van dat soort termen. In de Koran en de Thora staan geloof ik meer dan honderd bijnamen van U. Dus hoe kunt U nu lerend zijn en wordend? Zou U daar op in willen gaan?

Mijn goede zoon, laat dit nu net één van Mijn favoriete onderwerpen zijn. Daar ga Ik graag op in. God is almachtig en alwetend. Laat dat gezegd zijn. Toch, wat denk je als er een kosmos wordt geschapen, een planeet of een dierensoort? Of een mens wordt geschapen zich ontwikkelend van voormalige aap tot vergeestelijkt wezen? Dan is God aan het scheppen. En de scheppingsgedachte is volmaakt. Het ideaal is geformuleerd. Het einddoel staat vast. Alleen de weg ernaar toe vindt plaats door het grote instrument van het scheppen en een hulpmiddel is de evolutie.

Er is toch niets heerlijkers, voor mens, voor dier en plant en microbe om een zeker gevoel van zelfstandigheid te hebben, een zeker gevoel van verantwoordelijkheid, iets uit te proberen, iets te maken en te oefenen en zich in te spannen, iets uit te zoeken. En God wil dat ook. Omdat door het samenspel, door de samenwerking, door het samen optrekken van Schepper en Schepsel een bond, een diep contact, verbondenheid ontstaan. Noem het Liefde. En God is Liefde. Liefde is de wet. Liefde is de kernenergie van de kosmos. Liefde is de kern van het leven.

Dus ook de Schepper leert en ontwikkelt zich en wordt. Brengt ons dat niet dichterbij?

Wees jullie allen gezegend

Nr. 480

zondag 4 januari 2015

U zei ooit, dat U met mij meer mens wordt



Het gevoelen blijft zich opdringen, dat God ook op reis is (Theresia van Avila)

Mijn God, zou U hier op in willen gaan? Een Katholieke mystica uit de 16e eeuw zegt eigenlijk hetzelfde als wat U in ons eerste gesprek tegen mij zei.

Mijn zoon, de grote waarheden des levens veranderen niet in een paar menseneeuwen.
Inderdaad. God wordt meer mens. God is op reis. God is wordende.
God in de mens is wordende en lerende. En dat kunnen  orthodoxe gelovigen blasfemisch vinden, maar het is een eenvoudige en basale spirituele waarheid.

De hele kosmos, het hele heelal, alle zonnestelsels, de hele spirituele wereld kent deze eenvoudige waarheid:

Het fysieke heelal is een proeftuin, een experiment, een kosmos in wording, een oefen- en leerschool voor God en Diens helpers. Het aantal zandkorrels op aarde haalt het qua aantal niet bij het aantal deeltjes van God Zelve, Die Zich Heeft Verbonden met fysieke wezens van Wil*. Godsvonken, Die met Hun “fysieke wezen” aan het groeien en bloeien en leren en ontwikkelen zijn. Wij zijn samen op reis. En de reis eindigt uiteindelijk altijd bij God.

Ik zeg het zo nadrukkelijk met hoofdletters om aan te geven, dat Jezus Christus niet de Enige (ook al was het een bijzondere) Zoon van God op aarde is, zoals de Christenen claimen. De opoffering van een Godsvonk, het zich verbinden met een fysiek schepsel, het optillen van voormalige apen naar de Boezem van God is telkenmale opnieuw een Heilig Gebeuren van Liefde en Macht.

God in de mens, de Godsvonk, de Mijn God, de Atman, de Gedachtenrichter** leert en wordt en ontdekt in de mens.

God is een Kunstenaar.
En de kunstenaar maakt steeds mooiere beelden en schilderijen en muziekcomposities, naarmate hij meer ervaren raakt.

God is een Wetenschapper.
En de wetenschapper doet steeds grotere ontdekkingen naarmate zijn kennis en kunde toenemen.

God is een Leraar.
En leert de Leraar niet ook veel van zijn  leerlingen?

God is een Ouder.
En zijn de kinderen geen permanente bron van liefde voor de ouder?

God is natuurlijk Volmaakt en Alwetend en Het hoeft niets verteld te worden.
Maar die Waarheid geldt voor de geestelijke wereld van Licht en Liefde.

In de fysieke wereld geldt een andere Waarheid.
Daar is de evolutie de methode van God en is God wordende en lerende en op een fysieke reis. Daar is het ook voor God andere koek. Pas als een fysieke wereld na vele duizenden eeuwen van rots in het heelal geëvolueerd is tot een Wereld van Licht en Leven kunnen deze beide Waarheden begrepen worden***.

Want deze beide Waarheden komen enkele en alleen in God samen.
Daar worden ze begrepen. Daar worden ze geleefd. Daar zijn ze geldig. Elders kunnen ze niet bevat worden.

Wees jullie allen gezegend


*               Het Urantia Boek, verhandeling 62
**             Het Urantia Boek, verhandeling 109-111
***          Het Urantia Boek, verhandeling 55

Nr. 256