Voor iemand die God kent , is niemand een vreemdeling

Mijn God, mag ik U vragen. Bovenstaand citaat* is wel heel bijzonder.

Zou U hier op in willen gaan?

Fijn citaat Mijn zoon en helemaal naar Mijn hart.

Omdat jullie kinderen van God zijn en dientengevolge allen broeders en zusters van elkaar, kan de ontmoeting met een wildvreemd iemand een grootse ervaring worden.

Als vooroordelen, angsten en onbekendheid leidend zijn wordt het moeilijk.

Hoe makkelijk wordt een vreemdeling dan niet een zondebok. En dan ervaart de vreemdeling in dit voor hem onbekende land haat en vooroordelen.

Maar het kan ook anders gaan.

Het is een openbaring voor de mens, wanneer hij iemand ontmoet die hij nog niet kent, en deze dan leert kennen, en dan ervaart en ontdekt dat er veel gedeeld kan worden, dat het een ontmoeting van twee harten kan worden. Maar dat kan alleen als beide mensen samen zoeken naar wat hen bindt of graag verrast worden  door wat ze niet kennen.

Maar voor iemand die God kent, echt heeft leren kennen, die is leerling geworden in de leerschool van de liefde. En dan kun je gaan houden van jouw medemens, ook en zelfs van  vreemdelingen. Als je God kent, kan niemand een vreemdeling zijn. Zeker als je je herinnert dat je met die vreemdeling kind van God bent. Hoe makkelijke krijg je dan een broederlijk of zusterlijk gevoel voor die vreemdeling.

Dus vraag maar een gelovige hoe hij aankijkt tegen vreemdelingen. Dan is hij of de handen van God op aarde als hij met liefde spreekt over de vreemdeling. Of hij valt dan vanzelf door de mand als hij God niet echt kent en vreemdelingen haat.

Wees jullie allen gezegend

*Het Urantiaboek , een gesprek in India tussen ene Gandi (niet Gandhi) en Jezus p 1431 § 130, 2                                                                                                                                                                                                                   

No 522                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                  

De GodMens op aarde

Mijn God, dat gedoe tussen godsdiensten of Jezus de belangrijkste is of Mohamed of Boeddha of Krishna of Babaji en of ze enige zoon van God zijn of wat voor discussie dan ook is natuurlijk eigenlijk mensenwerk. In de geestelijke wereld bestaat die discussie natuurlijk niet. Zou U hier op in willen gaan?

Dat doe Ik graag.

Elke godsdienst heeft zijn eigen idolen, altijd levensecht, levensbelangrijk, grote geestelijke wezens, die het voorbeeld gaven, in contact stonden met het hogere. En deze wezens brachten de mensen in vervoering, zo groots, zo indringend, zo machtig dat ze tot ver na hun dood nog volgelingen hebben. En dat is heel goed en nodig en door God gewenst.
Wat moet de mens op deze schone maar gevaarlijke aarde zonder inspiratie, zonder een voorbeeld, zonder een groots wezen dat hem is voorgegaan en hem de weg wijst?

In de geestelijke wereld zijn al deze grote profeten en heiligen verenigd in één bewustzijn, namelijk in het bewustzijn dat de volmaakte wens is van De Vader-Moeder God. En dit bewustzijn maakt zich al duizenden jaren in duizenden vormen kenbaar onder de mensen. En dit bewustzijn doet dat in de meest uiteenlopende vormen van (on)volmaaktheid en de meest recente verschijningen zijn niet per se de meest volmaakte.

Maar dit alles gebeurt vanuit het bewustzijn van de GodMens.

En als een mens op aarde een verschijning heeft van een profeet, een stem hoort, een openbaring krijgt die past in zijn godsdienst, dan is het altijd de Godmens, die verschijnt en die een vorm aanneemt, die juist die mens nodig heeft. 

En iedere gelovige richt zich via zijn idolen, wat voor naam men ook gebruikt, wie men ook adoreert, hoe waar of onwaar zijn godsdienst ook is, DIRECT EN ONVOORWAARDELIJK tot de GodMens. Ook al krijgt deze biddende mens dus eigen associaties, ziet eigen beelden en hoort dingen die alleen in zijn eigen godsdienst passen.

Maar het blijft de verschijning van de GodMens, het bewustzijn van God de Vader en God de Moeder Dat zich onder de mensen heeft verstoffelijkt tot de GodMens, waarlijk Zoon of Dochter van God die zich kenbaar maakt aan de mensen.

En er komt een tijd dat ieder mens verkeert met zijn of haar Mijn God en geen tussenpersonen meer nodig heeft en zo toegroeit naar die ene opdracht namelijk God te realiseren op aarde en het bewustzijn van de GodMens te benaderen.

En weet dat alle profeten en heiligen in de geestelijke wereld niet die discussie voeren die mensen op aarde hebben over hen. En dit is een understatement van God.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 444

Jezus in mijn leven

Ik ben de laatste tijd nogal “bezig” met innerlijke stilte en sober leven en zelfbeheersing en zuiverheid. Ik wil het geen kuisheid noemen, bepaald niet, maar het zit er wel tegen aan. En nu ben ik deze hele periode van voorbereidingen op de Kerst veel aan het mediteren en lezen over Jezus. Misschien overdrijf ik een beetje, ik heb nu eenmaal een neiging tot alles of niets  achtige proporties, oh die intensiteit die speelt me wel eens parten. Haha  vooral als het om negatieve emoties gaat, dan hoort God me brommen.
Maar nu Jezus, oh Jezus, wat bent U bijzonder, Uw wonderen, Uw voorbeeld, Uw liefde, het gesprek met Uw Vader, Uw mildheid, Uw lijden.
Al is er maar 10 % van waar dan is alles nog indrukwekkend.

En op een goede dag reed ik gewoon van een familiebijeenkomst naar huis en ik aan het mijmeren was over Jezus, werd ik in de auto zo enorm overweldigd door de aanwezigheid en nabijheid van Jezus, dat ik echt een half uur heb zitten huilen van ontroering, geluk, liefde voor Jezus, dankbaarheid om zijn toenemende aanwezigheid in mijn leven.

Ik ben er dagen van onder de indruk geweest.
Oh Jezus, grote liefde, grote troost, grote steun, groot voorbeeld.
Ik dank U, ik dank U, Ik dank U.
Mijn goede God, zou U hier iets over willen zeggen?

Mijn zoon, hoe zou Ik dit niet willen?

Je bent dit half uur bevangen door de levende Christus in jouw leven.

Maar laat niemand die Mohamed, of Babaji of Krishna volgt, of Boeddha of welke andere grote geest, welke andere grote mensenzoon of dochter, welke ander Zoon of Dochter van God dan ook, laat die niet denken, oh daar heb je weer zo’n Christen, zo’n Jezusfan, dat geldt niet voor mij.

Want tegen hen zeg Ik, Jouw Godsvonk, Jouw God, God zelve:

Voor ieder is dit weggelegd, deze aanraking door God op aarde. Want het Christusbewustzijn, is niets anders dan de Vader-Moeder God die zich doet gelden op aarde. Het is de vleesgeworden Eeuwigheid, die zich deelt met de aardegebonden wezens. Het is het Koninkrijk van God, Allah, Brahman, Jahweh, de Almachtige, de Eeuwige, de Onnoembare. En dat Koninkrijk doet zich op aarde gelden aan de mens.
Elk mens kan en zal dit ervaren. Hier of later. Op aarde of in de eeuwigheid. Elk mens zal dit ervaren, mag dit ervaren, kan dit ervaren, vele mensen ervaren dit ook, ook al geven ze er een andere uitleg aan.

En weet dit: de eenvoudige mens die al zijn aardse gehechtheden even heeft afgelegd, zijn ego even opzij heeft gezet, en even nederig zich openstelt voor God, die eenvoudige mens is op dat moment de gelijke van Christus. Is op dat moment even Zoon of Dochter van God.

Jij was het een half uur, ga zo voort. En wees jij gezegend, Mijn zoon.

Wees jullie allen gezegend

 

Nr. 412 

Het schepsel troost de Schepper

Mijn God, hoewel alle godsdiensten er mogen zijn, wilde ik nu zo voor Pasen even helemaal Katholiek doen. Ik kwam deze zin tegen, die de moeder Maria tegen haar zoon Jezus zegt, vlak voordat hij zijn marteling en sterven tegemoet gaat:

“Want we weten dat onze gehoorzaamheid de Eeuwige troost is. Oh! Voor mij, hoe groot is die gedachte! Het is mij, een schepsel, vergund om mijn Schepper te troosten!” *

Zou U hier op in willen gaan?

Mijn zoon ,hoe zou Ik dat niet willen, het grootse onderwerp voor God die de mensheid onder diens hoede heeft? Dit is de fascinatie van elke Godsvonk, die dag en nacht bezig is met de geestelijke ontwikkeling van diens aard schepsel. Ik ga hier graag op in.

Je  troost Mij als je

• aan Mij denkt
• jouw hart opent voor het leed van een medemens
• iemands leven verlicht met jouw genegenheid en grappen
• stil staat bij de schoonheid van een bloem
• Mijn macht en kracht erkent, als je het leven overdenkt
• jouw wonderschone lichaam verzorgt en koestert en behoedt voor verval en verslaving
• in een gesprek met iemand tussen de regels van diens woorden leest en het verborgen  leed en de geheime kwetsbaarheid vermoedt
• jouw ego verzaakt
• jouw persoonlijkheid voedt door Mij op de troon te laten van jouw innerlijk
• Mijn wil en wetten belangrijker vindt dan de wereld en haar verlokkingen

Kortom als je vol overgave naar Mij luistert en Mij gehoorzaamt.
Wees jij gezegend om de wereld deze zin in herinnering te brengen.

Weest jullie allen gezegend

*Het epos van de God-Mens Maria Valtorta, boek 11  p. 105

Nr. 379

Het leven van Jezus als voorbeeld navolgen

Mijn God, zou ik U wat mogen zeggen?

In deze Kerstperiode waarin de commercie het in de massamedia overgenomen heeft van de menselijkheid zou ik graag stil willen staan bij het leven van Jezus, zijn voorbeeld als mens.

Laat deze Kerstperiode een heidense achtergrond hebben en een feest zijn van de geboorte van het licht. Laat de kerstboom heidens zijn. Laat de datum van de geboorte van Christus mogelijk een andere zijn. Wat maakt het uit?
Eigenlijk is toch maar één ding belangrijk, dat Jezus ons een voorbeeld was.
Een mens van liefde, een man van wijsheid, een moedig iemand die conventies doorbrak. Iemand die bereid was steeds op nieuw naar zijn Vader te gaan voor steun en samenspraak, voor vertrouwen en stilte, voor gebed en rust.

Wat zouden wij er om twisten of hij schepper van een kosmos is, of zoon van God. Of hij één van de grote profeten is of de profeet. Zal hij ons er zelf ooit mee om de oren slaan dat we dat niet wisten of niet geloofden, niet erkenden of niet begrepen? Hij zal toch alleen willen weten of we zijn voorbeeld probeerden te  volgen? Al probeerden  we het maar?

Ik ben die godsdiensttwisten, en dat gekissebis, en dat gezeur over wat je moet geloven zo zat. Zo ontzettend zat, ik begrijp de atheïsten wel, die niks meer willen weten van die geloofsfanaten, die elkaar om de oren slaan met hun hele of halve waarheden.
Nou ja, U begrijpt waar ik heen wil.

Mijn zoon, je hebt jouw punt gemaakt.

Jezus was een waarachtig mens, een zuiver denker, een oprechte aanbidder van God, een man van moed, een voorvechter van rechtvaardigheid. Hij was wars van huichelarijen en onwaarachtigheid. Hij beminde ieder die kwetsbaar was, jong of oud, arm of ziek, lelijk of misdadig. Hij wist in ieder mens de belofte van God voor ieder mens te zien: ooit toe te mogen treden tot de hemelse dreven. En daartoe werkte hij op aarde, met deze twee doelen: God te eren en de mens dichter bij God te brengen.

En neem het de mensheid niet kwalijk, Mijn zoon, dat ze slechts op weg is.

En wees gerust, de mensheid heeft nog een lange weg te gaan, van beest naar geest, van strijd naar overgave, van het uiterlijk naar het innerlijk, van de aarde naar de hemel.

God is de mens nabij op zijn weg. Elk mens, bij elke stap.

Jezus maakte grote stappen, maar vertraagde zijn gang om elk mens mee te nemen.
In die zin is hij Godgelijk.
Want God vertraagt Diens gang om elk mens mee te nemen.
Want God weet, dat elke mens uiteindelijk maar EEN weg gaat.
EEN weg, EEN doel, EEN gang, EEN belofte.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 309

Laat de wereldse houding varen

 

Got Jesus?‏@JesusGraces Do not conform any longer to the pattern of this world, but be transformed by the renewing of your mind. -Rom 12:2 Geretweet door God Loves

Zou U deze tweet willen toelichten?

Hoe doet een mens dat? Jouw mind (gedachten en gevoelens, dus jouw houding) hernieuwen.
Het is zo simpel, dat het voor jullie allen moeilijk is.
Het oud-Griekse gezegde: “Panta rhei kai ouden menei”, oftewel “alles stroomt en niets beklijft”.
Het ego pakt gedachten vast en het worden dogma’s en leerstellingen.
Het ego pakt gevoelens vast en het worden sentimenten
Het ego pakt relaties vast en het worden gehechtheden.
Het ego pakt zaken vast en het wordt fixatie.
Het ego pakt dingen vast en het wordt materialisme.

Is het mogelijk, dat de persoonlijkheid niets vastpakt, of eigenlijk na het vast gehouden te hebben het weer loslaat? Ja, het is mogelijk.

Daartoe zijn nodig: inzicht en de vrije wil.

• Inzicht.

Dat alles in het leven je toestroomt en weer weg mag stromen.
Dat je kwetsbaar bent, als je alles zo vast wilt houden.
Dat je onzeker blijft, als je zo vasthoudt aan zekerheden.
Dat het is als het is. Dat het komt, als het komt. Dat het gaat, als het gaat.

• De vrije wil.

Door steeds vast te pakken en daar de beperkingen en de ellende van inzien.
Door los te laten en vrijheid te ervaren.
Door overgave en te voelen hoe alles weer gaat stromen.
Door het leven aan je te laten voltrekken.
Door er niet altijd zo tussen te zitten.
Door met lege handen te willen staan in het leven.

“Do not conform any longer to the pattern of this world, but be transformed by the renewing of your mind”

Vertel, Mijn zoon, wat je ervaart, als je van het draaiende wiel van de persoonlijkheid overstapt naar de stille as van het bestaan, als je verwelkomd wordt in Mijn Melkwitte Boezem.

Eigenlijk is er dan niets, er is stilte, er is leegte. Er is afwezigheid van mijn persoonlijkheid. Er is overgave, er is rust. Er is Uw totale aanwezigheid van vertrouwen en liefde. Ik kan me zelf dan niet meer vinden, maar ben alleen, met U. U bent, en ik mag het ervaren. Zoiets.

Dit is het Koninkrijk Gods op aarde, stilte en overgave en liefde, beschikbaar voor wie dit inziet en dat ook wil.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 126