Een Hindoestaanse tempel in Den Haag (1)

Ik bezoek een Hindoestaanse tempel in Den Haag. Ik ga samen met een familielid van me die vanuit haar werk mensen kent die daar komen. De tempel wordt in stand gehouden door de stichting Shiram Mandir die overal in Nederland ‘voorziet in de behoefte van de hindoestaanse gemeenschap door op wekelijkse basis kerkdiensten te houden”.
 

Zie ook  http://shrirammandir.nl/

De tempel ligt in de Haagse Schilderswijk en is gehuisvest volgens mij in een voormalig schooltje en van binnen uitgebroken, zodanig dat ik blij verrast was bij binnenkomst een enorme ruimte te zien met veel Hindoegoden, teksten, versieringen, gouden koepeltjes, altaren. Kortom het was een heerlijk geheel van inspiratie en sfeer en bijzondere energie. We deden bij onze binnenkomst onze schoenen uit, en werden hartelijk verwelkomd door mensen uit de Hindoestaanse gemeenschap, wij vielen echt wel op als oude Nederlanders lang en wit en blond enzo. Ik voelde me vrij snel thuis ook al wist ik echt niet veel van alle symbolen en beelden. En de Mandir, de voorganger dus, zei heel wat maar dat was in het hindi dus dat verstonden wij niet. Waar ga ik dan op af, hoe komt het bij mij over, wat vind ik indrukwekkend of vreemd? Nou dat ga ik dan maar proberen te beschrijven.

·         Ik voel hoe ik ondergedompeld wordt in een eeuwenoude traditie van devotie en fijne energie. Ergens wordt gezongen, we hebben de Nederlandse vertaling op een briefje ” Kom bij mij, M’n kind“ schijnt Brahman tegen ons te zeggen. Nou heerlijk, natuurlijk, dat voelt heel welkom. Ik denk natuurlijk dat Brahman het zelfde is als Allah, God of Jahweh. Er wordt veel en mooi gezongen en mede hierdoor voel ik hoe ik steeds meer open ga staan voor de mooie  oude Hindoestaanse waarden van het geloof. Ik voel ontzag, respect voor de goddelijke wereld, oprecht geloof en overgave. Ik voel ook de steun vanuit de geestelijke wereld alsof wij ondergedompeld worden in genade en liefde zodat we er in de buiten wereld weer tegen kunnen.

·        Gedurende de hele  dienst worden er op allerlei altaren rituelen uitgevoerd, gebeden , gebogen, bloemen en eten geofferd en ik weet de namen niet van al die goden, maar zie wel ergens Krishna, Ganesh, Shiva,  Vishnu en Durga. Wat mij betreft zijn het alle aspecten van Brahman, die hier een eigen macht en kracht en aanzien hebben. Maar het zijn eigenlijk echt Hindoestaanse Goden zonder meer. Naast de mandir loopt er de hele bijeenkomst een ouder echtpaar rituelen uit te voeren. Het voelt heel devotioneel en warm en respectvol aan. Ik denk dat dat de oudere notabelen van de gemeenschap zijn, misschien de bejaarde ex-mandir en zijn vrouw. Later hoor ik dat deze rol steeds door een ander ouder echtpaar wordt uitgevoerd, en dat dit de schoonmaker van mijn familielid op haar school en zijn echtgenote zijn. Ik vind dat echt heel bijzonder. Hoewel de mandir een man is zie ik allerlei vrouwen rituelen uitvoeren, sowieso heb ik de indruk dat het vrouwelijke aspect goed de ruimte krijgt in deze tempel, zoals Durga, een belangrijke godin.

·        Bijna aan het eind van de dienst krijgen allen met kleurstof een stip geschilderd op hun voorhoofd (een bindi op de plek van het voorhoofd chakra begreep ik). Het ontroert me erg, als Katholiek ervaar ik het als een soort communie, iets heiligs en dat wij als buitenstaander ook zo’n stip op het voorhoofd krijgen  voelt als heel welkom en open, zo in de trant van “we zijn allen kinderen van Brahman”. 

 Ik voel me nog de hele week opgetild en gezegend, ik heb duidelijk iets van energie meegekregen om de boze buitenwereld het hoofd te bieden.

Mijn God, zou U hier iets over willen zeggen?

Mijn zoon, dat zal Ik doen, in een volgende blog.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 456

De Heilige Geest, Vrouwelijk Aspect van God

Wil je Me vertellen wat de Heilige Geest voor jou betekent?

Met Pinksteren lijkt me inspiratie en lichtheid sterker aanwezig in het leven dan andere dagen. Zoals met Kerst de geboorte en de hoop en met Pasen het lijden en de bevrijding.

Dat is de Heilige Geest voor mij: inspiratie of een ervaring met de lichtheid van het leven. Of een gedachte van helderheid, waardoor ik het leven meer vertrouw en meer open sta voor het mooie en verfijnde van het leven. Ik voel me dan een beetje opgetild. Ik ben blijer met alles, maar meer van binnen. Ik zie meer de schoonheid van de natuur. Ik kan beter tegen de vervelende dingen van het leven.

Ik heb dan ook het gevoel alsof ik hoger in mijn lichaam zit, niet ergens laag tussen mijn kruis en mijn hart, maar ergens hoog tussen mijn hart en mijn kruin.  En heel raar soms dan ook daarboven, alsof ik neerkijk op mezelf en weet, dat er meer is dan mijn aardse persoonlijkheid.

Maar die duif van de christenen daar heb ik niet veel mee. Waarom een duif, hoogstens meer een Turkse tortel dan een dikke houtduif. Ik heb meer met andere vogels zoals met een boomklever of een staartmees, of een ooievaar. Nou, meer kan ik er niet van bakken.
Oh ja, en de heilige Geest brengt me bij U?

Dank je.

De heilig Geest is inderdaad geen duif uit de hemel.
Zij is het Vrouwelijk aspect van God, de Liefde van God voor de mens , op aarde nedergedaald. De heilig Geest is God/Allah/Brahman/Jahweh/het Al,  werkzaam op aarde, in de mens. De Heilige Geest stimuleert de mens in zijn gang van beest naar geest. Ze is God, die Haar moederlijke liefde uitdrukt en zegt: kom aan Mijn boezem, wees verzekerd van Mijn liefde. Weet dat er hoop is en dat je zult slagen. 
Herinner je Mij, kom bij Mij, voel je geliefd. Ik raak jou aan in jouw hart en in jouw geest.

Waar de Vader-God Zijn wil Uitdrukt en Zijn Intelligentie ontwikkelt in de mens, daar spreidt de Moeder-God, de Heilige Geest Haar liefde en wijsheid uit, wenkt zacht en wijs. Zij meet de tijd en de ruimte en de plaats, waar de mens mag worden aangeraakt. Zij doceert Haar liefde in wijsheid en mildheid. Zij verleidt en wenkt met zachte hand.

De Joden worden aangeraakt wanneer zij wijsheid en mededogen tonen in hun leven en Haar eren in de vroegere Godin Asjera, metgezel van El (later Jahweh).

De Hindoes eren de Godin in hun bescheidenheid, hun compassie voor de omgeving, in Parvati en Tara.
De Boeddhisten ontvangen Haar in de stilte en nederigheid van het gebed en de devotie, in Kuan Yin, de Vrouwelijke Boeddha.
Christus voorzegde de Heilige Geest, omdat de apostelen niet zonder Haar konden. De beide Maria’s en de vrouwelijk Johannes waren allang door Haar aangeraakt, hadden hun eigen Pinksteren al gehad. Maar de apostelen, de mannen, wat hadden ze Haar nodig. Christus wist dat.
De Profeet Mohamed verwoordde Haar in een deel van de Koran, in de liefdevolle, zachte , stille soera's van ontzag en liefde en wijsheid.

De atheïsten vinden Haar op hun pad, wanneer ze mededogen voelen voor het leed van de wereld.

De humanisten zijn van Haar vervuld, als zij de mens bejegenen met respect en bescheidenheid.
De sociale organisaties werken met Haar wanneer ze de kwetsbaren optillen uit hun ellende.
De politici worden door Haar geïnspireerd wanneer ze wetten maken van menselijkheid en mededogen.
De managers voelen Haar wanneer ze hun medewerkers ondersteunen en stimuleren.
De stervenden worden door Haar bezocht, wanneer zij genoeg hebben van het karkas van hun lichaam.
De overledenen worden door Haar geïnspireerd wanneer ze de aardse ballast hebben afgeworpen en gaan voelen, dat ze een hoopvolle toekomst krijgen  van lichtheid en groei.

 

De Heilig Geest, de Moeder-Godin.

De Schutsvrouwe van de vrouwen uit de bijbel en de Koran: van Sara, Rachel, Lea, Maria Magdalena, Kahadija, Zainab.
Begeleidster van de priesteressen en vrouwelijke voorgangers in de wereld.
Bewerkstelligster van de vlees geworden liefde op aarde.

Pinksteren herinnert jullie daaraan.

Wees jullie allen gezegend    

Nr. 165