De verschrikkelijke spijt van een atheïst na zijn fysieke dood

Ik zou U willen vragen.
Ik heb in de loop van mijn leven geleerd om als gelovige veel respect te krijgen voor atheïsten. Het is een eigen levensweg met veel kwaliteiten. Het gemakkelijke oordeel van gelovigen over ongelovigen is oppervlakkig en onterecht.
Tsja, welk oordelen is wel terecht overigens.
Nu mijn vraag: ze missen wel de inzichten en het vertrouwen door een geloof in het eeuwige leven geboden en als zij overleden zijn, komen ze toch tot de ontdekking dat ze zich vergist hebben en Uw bestaan in hun leven hebben ontkend. Zou U hier  iets over willen zeggen?

Dat doe Ik.

Laten We het leven beschrijven van zo iemand.
Ik neem nu bewust een man, omdat er toch meer ongelovige mannen dan vrouwen bestaan. Vrouwen luisteren zelfs in geëmancipeerde landen toch iets meer naar hun intuïtie, de signalen uit hun hart en zijn meer in staat dan mannen om niet alleen maar prat te gaan op hun eigen  denkvermogen. Maar er zijn natuurlijk ook veel ongelovige vrouwen, laat dat gezegd.

Voor de dood

We verhalen over het waargebeurde leven van een ongelovige man dus. Hij was een goed mens op aarde, iemand die rekening hield met zijn medemens. Hij hield van zijn vrouw, die jaren eerder is overleden dan hij, hij heeft lang en oprecht getreurd als weduwnaar en tegelijkertijd de draad van het leven goed opgepakt. Hij hield van zijn twee kinderen, van zijn werk, van zijn hobby’s. Hij was geïnteresseerd in politiek en literatuur en speciaal begaan met de teloorgang van de natuur. Hij was een voorvechter van de zorg om de natuur. Ik noem dit speciaal omdat hij mede bewust en rustig overging naar het eeuwige leven, dus dankzij grote prestaties op het vlak van liefde en zorg voor iets anders dan zichzelf. Alles verliep ook goed omdat hij geen dramatische verslavingen had. Eigenlijk een mooi mens.

Maar hoed je voor de hond.

We laten even rusten waarom hij een fervent atheïst is geworden, dat is onderwerp voor een andere blog ooit. Maar atheïst was hij en hij vertrouwde erg op zijn eigen denkvermogen meer dan op dat van anderen.
We gaan even terug naar twee voorvallen in zijn leven, twee markante momenten, die na zijn dood een grote bijdrage zullen leveren aan zijn bittere spijtgevoelens. Want dat is het onderwerp van deze blog, de spijtgevoelens na de dood van een ongelovig iemand.

Voorval 1

Zijn vrouw sterft  na een lang en pijnlijk ziekbed. De botkanker maakte dat zijn vrouw zeer geleden heeft. Als zij sterft zit hij aan haar bed en heeft groot verdriet, is zeer ontdaan over haar lijden en worstelt zeer  met de gedachte  dat zij opgehouden is te bestaan. Hij is boos op het leven en het lot. Haar lijden was teveel voor hem om te aanschouwen en het zal nog jaren duren voordat hij dit lijden een plekje heeft gegeven.

Voorval 2

Zijn (hun) oudste zoon krijgt na vele jaren zoeken eindelijk de baan van zijn leven en trakteert zijn vader en zijn zuster op een etentje. Het diner is zeer mooi en zij drieën vieren de liefde en warmte die er tussen hen is en de blijdschap over de grote carrièrekans voor de zoon. De vader lijdt zeer onder de afwezigheid van zijn overleden vrouw en verzucht toch op een bepaald moment hoe spijtig het is dat hun moeder dit niet mee kan maken. De beide kinderen reageren meewarig want willen eigenlijk de sfeer niet drukken door zijn mijmering. Jongeren kunnen zich over het algemeen beter over de dood heen zetten dan ouderen. En daarnaast houden ze allebei rekening met de mogelijkheid dat hun moeder het ergens wel zal meemaken. Ze zijn beide niet kerkelijk maar geen bewuste atheïsten, ze geloven wel wat.

Na de dood

Na zijn overlijden gaat de man bewust over. Zijn grote hart, zijn liefde voor het leven, zijn gezonde en mooie levensstijl zonder verslavingen maken dat hij bijna moeiteloos overgaat. En niet zoals veel ongelovigen overkomt beland in een coma-achtig bestaan waarin ze als het ware in droomstaat langzaam gewend raken (met veel hulp) aan het feit dat er leven is na de dood. Want dit past niet in hun mening en wordt dus ontkend. Wat is de mens goed in het niet willen zien wat er toch is.
Deze gewenningsfase aan iets wat niet past in hun “wereldbeeld” kan lang duren soms.
Onze man is dus vrij snel weer helder en diep diep diep verrast als recht voor hem de allermooiste en jongere variant van zijn dierbare vrouw staat die hem met liefde en met de grootste glimlach mogelijk omhelst. Hij kan het toch verwerken want hij had altijd een open hart en open geest, behalve dan wat betreft dat leven na de dood dingetje.
Na enige tijd waarin zijn vrouw mag optreden als begeleider en gids mag hij terugblikken op de twee bovengenoemde voorvallen. Dit terugblikken is zeer belangrijk omdat hij hevig lijdt aan intense spijtgevoelens dat hij een zo intens belangrijk gegeven van het leven ontkende, namelijk niet alleen het bestaan van een leven na de dood, maar nog meer het bestaan van God en Diens werken in  de mans leven op aarde. Om zijn intense spijtgevoelens goed te  beoordelen en een plek te geven moet hij deze belangrijke voorvallen meemaken maar dan zoals het werkelijk ging en niet zoals hij dacht dat het was.

Voorval 1

Hij krijgt het nu aldus voorgeschoteld.
Zijn vrouw gaat mede door haar intense lijdensweg heel bewust over, maakt onmiddellijk en zonder verbazing contact met haar geestelijk begeleider en wordt bevestigd in bijna alles wat ze al verwachtte: een prachtige bevrijding, een gezond geestelijk lichaam, een heerlijk nieuw leven van ruimte, vrijheid en geluk en een groot besef van de betekenis van alles of tenminste  van de ook mooie gevolgen van dit verschrikkelijke lot aan het eind van haar leven. Ze probeert in de hele periode erna haar man te bereiken, te troosten en te steunen en dat lukt natuurlijk zeer, alleen zonder dat hij dit beseft en dit weet.
Wanneer hij geconfronteerd wordt met hoe het werkelijk ging, zijn zijn lijden en spijt zo groot, dat het hem bijna teveel wordt. Hij ziet al het werk van zijn overleden vrouw en hoe hij het veronachtzaamt, negeert en ontkent. Hij ziet de machteloosheid van zijn vrouw als ze naast hem staat op een avond dat hij overmand werd door verdriet en eenzaamheid, en ervaart zo’n verschrikkelijke spijt dat hij dit alles niet heeft willen en kunnen ervaren. Het zal hem nog vele jaren in het geestelijke leven kosten voordat hij zonder diepe schaamte en met meer begrip en liefde kan kijken naar deze eigenwijze atheïstische onwetendheid.

Voorval 2

Op de avond van dit dinertje is zijn vrouw er in de geest bij, deelt in hun blijdschap en ziet dat beide kinderen niet al te zeer lijden onder haar afwezigheid en ergens onbewust aanvoelen dat ze erbij is. Haar afwezigheid tijdens het dinertje door haar overlijden lang geleden drukt hen niet eigenlijk. Maar haar man. Ach, zijn pijn en verdriet om dit waanidee dat zij dit niet mee mag maken, terwijl ze naast hem staat en op hem neerziet. Ze raakt met haar hand zijn voorhoofd aan, maar dit vergroot nog eens zijn beeld dat zijn vrouw, zo intens in herinnering gebracht door deze aanraking er niet bij is. Fysiek en gevoelsmatig lijkt ze aanwezig, maar hij koestert zijn denken dat ze dood is en lijdt zeer onder dit besef.
Zo in deze terugblik na de dood ziet hij het verdriet in de ogen van zijn vrouw, die er alles aan doet om zich kenbaar te maken, en ziet zijn starre en onware denkwereld. Zijn spijt is speciaal rond dit voorval overweldigend.

We kunnen dit aangrijpende en waar gebeurde verhaal afronden. Uiteindelijk groeit hij in de geest over deze spijt heen, gaat zien dat zijn atheïsme ook veel goeds gebracht heeft en raakt uiteindelijk verzoend met alles wat is gebeurd. Ook met zijn virulent atheïsme op aarde.

Maar bij  tijd en wijle in de eeuwigheid vliegen hem zijn onwetendheid en waanwijsheid en de gemiste kans op aarde om met zijn vrouw in de geest samen te leven ook na haar dood aan. Het zij zo, wat was kan niet uitgewist.
Hij is gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 438

Een wonder in mijn persoonlijke leven (Wet van genade, wonderen, 5)

Vele jaren geleden ging ik op verzoek van mijn zuster autorijlessen nemen. Zij zou er een aantal betalen. Ik had haar en haar kinderen geholpen, toen haar man stierf aan kanker.
Ik was heel slecht in de rijlessen, en mijn instructeur stond er na 33 lessen op dat ik eens opging voor het examen, om ervaring op te doen. Maar toen ik in de laatste les vlak vóór het examen nog vijf kapitale fouten maakte, gaf hij toe, toen ik het vroeg, dat hij bang was dat het examen afgebroken zou worden of zelfs dat ik zijn auto in de prak zou rijden. Tegelijkertijd deed een prijs leerling van hem examen, ongeveer dezelfde tijd, en we wisten samen wel wie zou slagen en wie niet. Ik zou mijn best doen om in ieder geval het examen niet afgebroken te laten worden door mijn grote incompetentie.

Ik moet vertellen, dat mijn moeder tegen mij had gezegd, dat ze voor me zou bidden, en later zei ze, dat ze tot mijn overleden zwager had gebeden, dat hij mij moest helpen, omdat ik zoveel had gedaan voor zijn vrouw en jonge kinderen. Maar dat wist ik niet. Mijn overleden zwager was overigens een zeer goede en rustig rijdende chauffeur.

De nacht ervoor had ik ook nog een dramatische nachtmerrie gehad, over het examen en hoe vreselijk het misging. Kortom, alles zag er niet goed uit voor mij.

Koud was ik naast de examinator ingestapt, of er overkwam mij een geweldige rust. Ik reed uitstekend, deed het spiegelwerk al rijdend zoals ik nog nooit gedaan had, en vertelde zelfs tijdens het rijden aan de examinator mijn nachtmerrie. Het was alsof ik zelf niet reed maar werd gereden door een zeer ervaren en goede chauffeur. Ik was zeer verbaasd, begreep er niets van en slaagde glansrijk voor mijn examen. Mijn instructeur kon het niet geloven, zeker niet toen bleek dat zijn prijs leerling was gezakt. Ik ben nog  verbaasd nu ik dit in herinnering breng. Uiteraard ben ik een goede chauffeur geworden, maar heb de eerste maanden wel zeer goed en met aandacht geoefend op rustige stukken.

Mijn zoon, het is heel eenvoudig. Je bent volledig overschaduwd door jouw zwager, die speciale toestemming had om in te grijpen. Jij had het slagen zeer verdiend, en jouw zwager was, eenmaal overgegaan tot een hoger leven, teruggeroepen door  de gebeden van jouw moeder. Hij was zeer verheugd iets terug te kunnen doen voor jou, die met zoveel liefde zijn verdrietige vrouw en jonge kinderen bijstond. Je leidde ze  vaak af met jouw humor.

Niet elk overleden mens is hier toe in staat, maar jouw zwager beschikte toen al over grote geestelijke kwaliteiten, vandaar dat alles vlekkeloos verliep.
Jouw zwager is gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 399

Vasil’Hopko (Slowaakse held, 3)

Zou U iets willen zeggen over het leven van bisschop Hopko?

Dat doe Ik graag, want Vasil’ Hopko is een trouw en zeer moedig mens geweest. Zijn hele leven is hij beïnvloed door de geesten van trouw en moed en liefde voor Christus.

Hij is gemarteld en vergiftigd door de communisten, terwijl hij trouw bleef aan zijn geloof. Hij weigerde zijn gelofte van trouw aan Rome te verraden. Hij was vooral vervuld van de wens de beproeving, die de apostel Petrus in zijn jonge jaren niet doorstond wèl te doorstaan: in groot gevaar voor eigen leven trouw blijven aan Christus.

Want zo voelde Vasil’Hopko dat toen hij in de gevangenis geprest werd om zijn eed aan Rome te verraden, om zijn eed aan de Katholieke Kerk te verraden, om zijn eed aan Christus te verraden. Vasil’Hopko hield vol onder de vreselijkste martelingen. Hij is een jaar lang ernstig gemarteld, zonder te zwichten. En in de gevangenisjaren nadien werd hij  vergiftigd met arsenicum, waardoor hij nooit meer de oude is geworden. Maar hij is altijd trouw gebleven. En het Slowaakse volk wist dit en kon mede door zijn voorbeeld moed houden te blijven geloven, ondanks alles. Bisschop Hopko heeft door zijn moed het geloof in (Tjecho-)Slowakije gevoed en gesteund.

Hij heeft ook in zijn jonge jaren veel geleden door de vroege dood van zijn  vader en het vertrek van zijn moeder naar Amerika om werk te zoeken.   Oh, wat heeft hij gehunkerd naar de liefde van zijn moeder. Wat heeft hij verzaakt in het besluit priester te worden i.p.v. zijn moeder te volgen naar Amerika! Maar het wonder geschiedde: net had hij besloten met al zijn gezondheidsproblemen in Slowakije priester te worden, of ze verdwenen als sneeuw voor de zon. Dit was één van de wonderen die hij beleefde in zijn aardse leven.

Zo vroeg al heeft hij zijn ego, zijn persoonlijke leven , zijn intiemste wensen  verzaakt om de kerk te dienen, om Christus te dienen, om God te dienen.

Na zijn gevangenisstraf heeft hij vier jaar geijverd voor erkenning van de Grieks-Katholieke kerk en daarna nog acht jaar mogen werken aan de wederopbouw van de kerk. Hij deed dat met alle liefde en krachten die hij had*, **.
Vasil’Hopko is zeer gezegend.

Wees jullie allen gezegend

*Na zijn dood is hij inmiddels zalig verklaard.

**Hij maakte zich de woorden eigen van bisschop Gojdic: “Voor mij is het niet belangrijk of ik sterf in het bisschoppelijk paleis of de gevangenis; wat telt is binnengaan in het Paradijs”.

Nr. 339

 

God doesn’t ignore the calls of the weak

Bible: Psalms‏@BIBLE_Psalms “[God] doesn’t ignore the calls of the weak” – Psalm 9:12 (please retweet) Geretweet door F.Andries Oosterveen

Zou U deze tweet willen toelichten?

Het ligt nog niet in jullie bestemming alle bewijzen te krijgen dat We dit doen. Ooit komt de tijd, dat ieder mens op aarde weet, dat dit zo is. Intussen tonen de duizenden boeken, spirituele ervaringen, mediamieke waarnemingen, bijzondere dromen en de verhalen van mystici en heiligen dit telkens weer. Wij negeren de roep van de zwakken geenszins. Wij horen de zwakken en gaan altijd aan de slag met hun wanhopige verzoeken om hulp. Hebben jullie ogen om te zien en oren om te horen? Zie en hoor dan.

De spirituele wereld geeft dit voorbeeld, maar het is illustratief voor alle lijdende en zwakke mensen.
 
Neem een vrouw, geboren in het patriarchale Somalië. Zij wordt als jonge vrouw uitgehuwelijkt aan een oudere, lelijke en onrechtvaardige man, alleen omdat hij meer koeien bezit dan de andere mannen. Zij wordt haar huwelijksnacht, onwetend als ze is, al verkracht, raakt zwanger, krijgt kind op kind. Ze verzorgt haar gezin (vijf kinderen waarvan twee te vroeg gestorven) met te weinig ondersteuning en vrijheid. Ze sterft ongeletterd en geslagen door haar man, te vroeg, als moeder uitgeput en als vrouw uitgebuit. Aards en evolutionair gezien “deed ze het goed”, ze was succesvol met haar drie kinderen, twee jongens en een meisje. Ze heeft haar nut bewezen, heeft haar man mannelijke kinderen bezorgd en een gezonde dochter.

“God doesn’t ignore the calls of the weak”

Haar hele leven lang is ze door Ons geholpen, op duizenden manieren. Het was een onrechtvaardig en ongelukkig leven, menselijk gezien als vrouw en echtgenote. Maar de geestelijke wereld heeft ervoor gezorgd, dat ze ten eerste de kracht kreeg om haar leven te volbrengen en ten tweede om na de fysieke dood geestelijk te overleven.

Hier komen twee voorbeelden uit de eindeloze vormen van hulp vanuit de geestelijke wereld. Het ene voorbeeld betreft het moeilijkste moment in haar leven, het andere speelt zich af vlak na haar fysieke dood.

• Zij zit ’s avonds bij het bed van haar gestorven dochtertje. Een moeder maakt geen onderscheid, maar dit zevenjarig meisje was haar oogappel, had veel karaktertrekken van haar overleden grootmoeder (de moeder van de vrouw). Dit dochtertje had reeds vroeg een wereldwijsheid en begrip getoond, dat haar moeder raakte en steunde. Het meisje is gestorven aan een hersenvliesontsteking, in twee weken veranderd van een gezond en vrolijk meisje in een lijk. De moeder is dodelijk vermoeid en geslagen door haar verdriet om haar oudste dochter. “Achter haar staat” haar overleden moeder, die deze hele periode bij haar is gebleven en bidt om kracht en steun. Haar beschermengel staat voorover gebogen en heeft beide engelenhanden op het hoofd van de moeder gelegd. Via deze handen stromen de energie van moed, doorzettingsvermogen en hoop in de vrouw. Haar ziel en haar “Mijn God” beraadslagen op de achtergrond welke stappen Zij zullen ondernemen om haar door de komende dagen “heen te helpen”. Dit is altijd “maatwerk”. De geest van de nacht wordt aangeroepen om haar in een diep slaap te brengen, waarna ze een gesprek kan hebben met haar overleden moeder en haar beschermengel. Zij zullen haar een beeld tonen van de geestelijke sfeer waarin haar overleden dochtertje terecht is gekomen. In deze kindersfeer zullen de zuiverste persoonlijkheden, met een groot hart en met veel liefde , haar dochtertje de komende jaren begeleiden in haar verdere geestelijke ontwikkeling. Zij zal daar opgroeien. De moeder zal dan ook te horen krijgen , dat haar dochtertje haar op belangrijke en moeilijke momenten mag bezoeken en haar bijstaan. De vrouw zal wakker worden en zich niets herinneren (dat is op aarde nog niet bestemd) , maar in haar hart de impact voelen van dit nachtelijke bezoek. Zij zal verbaasd staan hoe ze die ochtend eigenlijk een rustig en gelaten gevoel heeft, gezien de wanhoop waar ze mee naar bed ging. 
• De vrouw sterft te vroeg, maar heeft haar kinderen nog wel begeleid naar de volwassenheid. Ze was 45 jaar oud. Ze sterft alleen in de nacht, haar man ligt bij een van zijn andere vrouwen, ook al is hij al 77 jaar oud. (in een andere blog zullen we het geestelijke leven van haar man beschrijven na zijn dood). De vrouw is moegestreden, uitgeput en heeft een leven geleid van afhankelijkheid, onvrijheid en gebrek aan mogelijkheden, terwijl ze intelligenter was dan haar man. Vlak voor ze sterft ziet ze in de hoek van de hut haar overleden moeder en een onbekend wezen (haar beschermengel). Ze rijst op vanuit haar dode lichaam. Omdat ze zuiver geleefd heeft en geen verslavingen kende aan bezittingen, drugs of aan zorgen om te jonge kinderen bevindt ze zich in een zacht stralend en genezend wit licht. Ze barst in tranen uit als haar moeder haar omhelst. Haar moeder heeft zich geestelijk ontwikkeld en heeft het voorkomen van een rijpe vrouw met een uitstraling van een engel. De vrouw heeft altijd geloofd in Allah en de geestelijke wereld en is eigenlijk verbaasd hoe normaal alles lijkt. Ze is vooral ontroerd en getroost, en voelt zich onwerkelijk vrij. Haar krachten nemen snel toe en ze wordt door haar moeder en haar beschermengel naar een eigen ruimte gebracht (belangrijk voor haar). Het lijkt op de mooiste hut van het dorp, met ramen uitziend op de haar bekende natuur, ze ziet bloemen staan, ruikt zachte geuren en hoort vogels zingen. Er is bewust gekozen voor deze setting, omdat de vrouw nooit ergens is geweest. Ze kende alleen haar hut en haar dorp. Leefde eigenlijk als een slaaf. De komende periode wordt ze verzorgd door beide geestelijke wezens tot ze volledig “hersteld” is en al haar oude fysieke ervaringen heeft afgelegd, verwerkt, losgelaten. Middels bepaalde energetisch krachten wordt ze totaal gereinigd, gezuiverd en genezen van al haar pijnlijke aardse ervaringen. Ze heeft vrij spoedig een kort bezoek gekregen van haar twee overleden kinderen, inmiddels in de geest opgegroeid tot jong volwassenen. Vooral het bezoek van haar overleden dochtertje, nu een rijpe sterke spirituele persoonlijkheid, heeft haar intens geraakt en geholpen in haar herstel. Ze is volmaakt gelukkig. Ze mag vrij gaan nadenken over haar toekomst en spreekt de wens uit te leren. Ze heeft nooit onderwijs gekregen, heeft nooit leren schrijven en lezen en met deze intense behoefte is ze gestorven. En dit zal ze gaan doen, de komende periode, met gelijkgestemden, met respect voor haar vrouw zijn. En met haar intelligentie zal ze in geestelijke scholen een lange weg gaan van onderwijs tot ze zelf onderwijs zal gaan geven. Wat in de Westelijke wereld normaal is, is voor deze Somalische vrouw de hemel. Alles is uiteindelijk goedgekomen.

Dit is een waar gebeurd verhaal, en hulp aan de zwakken vindt altijd zo plaats, altijd.

“God doesn’t ignore the calls of the weak”

Wees jullie allen gezegend

Nr. 77