Richt je tot God, niet tot Diens dienaren

When you knock, ask to see God — none of the servants. ~Henry David Thoreau

Mijn God, zou U hier iets over willen zeggen?

Mijn zoon, dat doe Ik graag. Je hebt weer een van Mijn favoriete onderwerpen uitgekozen.

De liefde van God voor Gods dienaren op aarde is groot. De liefde van de geestelijke wereld voor Gods dienaren op aarde is groot, evenals Gods respect en Gods begrip en Gods ondersteuning voor hen. Heel groot.
Laat dat gezegd.
Toch, moet de mens beseffen, dat de dienaren van God slechts één opdracht hebben op aarde en die is: de mens dichter bij God te brengen, alleen dat.
De mens dichter bij God te brengen.
En in termen van het menselijk bewustzijn en de nieuwe tijdgeest doen ze dat nog niet goed genoeg. Ze doen dat nog teveel volgens de oude tijdgeest.

Eerst maar even voor de helderheid de nieuwe tijdgeest: God wil dat er niets anders is tussen God en de mens dan nabijheid. Niets anders dan leegte. Niets anders dan een directe band tussen God en de mens. Niets anders dan direct contact.

Kan het duidelijker worden geformuleerd dan op deze wijze?
Alleen God en de mens, alleen God en de mens.

En voor de duidelijkheid de oude tijdgeest.

Gaat het om heiligen of om hun liefde voor God?
Gaat het om de koran of om de verwijzing in de koran naar Allah?
Gaat het om de stilte van de Zen meditatie of om Wat daar in die stilte ontstaat?
Gaat het om het gebed of om tot Wie wordt gebeden?
Gaat het om een bepaald geloof of om naar Wie dat geloof verwijst?
Gaat het om een bepaald boek of om naar Wie dat boek verwijst?
En nu de clou: gaat het om de voorganger of om Wie die voorganger dient?

In de oude tijdgeest zal er nog veel discussie en verwarring en zelfs oorlog zijn.

In de nieuwe tijdgeest zal er geen discussie en verwarring en oorlog zijn, maar vrijheid en ruimte en inspiratie.
De mensheid zal zich rechtstreeks richten niet tot de dienaren van God, maar tot God Zelf. En dat is beter en makkelijker en nuttiger en zeker efficiënter, want het levert meer op.
En dit is dus de bedoeling, want God is de mens dichter bij en kan de mens beter bereiken wanneer deze mens zich rechtstreeks tot God richt dan dat hij het contact overlaat aan de dienaren.
Intussen zijn de dienaren van God op aarde gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 323

 

Een eenzame synagoge in het Noorden

Mijn God, ik ben laatst met mijn zoon in Groningen geweest en heb daar de synagoge bezocht. Zou U daar iets over willen zeggen?

Dat wil Ik.

Ik zag jullie daar zitten met een keppeltje op en was verheugd.
Want de geestelijke wereld is altijd verheugd, van beschermengel tot de Onnoembare, wanneer de mens even stilstaat bij het Heilige, het Onnoembare, het Grote Geheel. Dat deden jullie. En onderschat de invloed van dit Huis niet op jouw puberzoon, die alles saai en gek vindt, dat riekt naar geloof, gebouwen en religieus gepraat. De gids deed zijn best, maar de geestelijke wereld doet de rest.

De devotie van de orthodoxe Joden, de heiligheid van de plek waar jullie zaten en waar uit de Thorarol wordt voorgelezen, het oude gebouw met zijn trieste geschiedenis van vernietiging van de Joodse gemeenschap in Groningen, de gemeende en voorzichtige verhalen van de gids zijn als subtiel voedsel binnengekomen in het hart van alle bezoekers, van jou, maar onderschat het niet, ook van jouw zoon.

De vernietiging van de Joodse bevolking in Europa.

Waarom dit grote onzegbare leed?
Waarom deze vernietiging van een arm en geteisterd en al onderdrukt volk?
Was de maat nog niet vol?
Had dit volk nog niet genoeg geleden?
 
Voelden jullie bezoekers van deze historische plek niet allen wat de gids aldaar naliet te  zeggen?
Spraken de foto’s van een verdwenen volk geen boekdelen?
Was de verstilde foto van Clara Assher Pinkhof niet pijnlijk?
Zij mocht blij zijn dat ze de oorlog overleefde met vier van haar zes kinderen, terwijl verder 98 %  van de Joodse gemeenschap is vermoord.
Clara was een heilige met haar grote liefde voor de Joodse kinderen van Groningen. Ging ze niet vrijwillig mee op transport om “haar kleintjes” te beschermen?
Heeft ze geen onmenselijke risico’s gelopen, uit naastenliefde.
Werkte de Onnoembare niet door haar heen?

Waarom werd dit mooie volk vermoord?

Waarom? Waarom, vragen jullie de Onnoembare?
De vraag weerklinkt droef terug, vanuit de geestelijke wereld: waarom? Waarom  wordt aan jullie mensen gevraagd?
Waarom? En het antwoord is niet daar.

Hoe is ooit een antwoord te geven op deze vraag?

Wrede volkeren, wrede samenleving, wrede wetten, die een heel volk hebben geknecht, hebben vervolgd, hebben vernietigd. Waarom, vraagt de geestelijke wereld? En het antwoord is niet daar.
Wrede prijs van de evolutie, wrede prijs van de vrije wil, wrede prijs van vooroordeel en onwetendheid.

Mijn zoon, laat ieder mens geraakt worden door een bezoek aan deze oh zo lege synagoge en zich afvragen: zullen we ooit een volgende keer dit failliet van een humane samenleving met z’n allen kunnen en willen voorkomen?

Het Joodse volk zij gezegend.

Elk onderdrukt volk zij gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 322

Heeft de toekomst meer in petto dan Uw voorspellingen?

Mijn God, ik wil U vragen.
Ik kom op internet heel wat andere voorspellingen tegen dan de Uwe. Er zijn watchthegodblogs met pittige voorspellingen, maar is dat het hele verhaal? Het zou toch raar zijn als er belangrijke rampen of ernstige conflicten gaan plaatsvinden de komende jaren en U heeft er helemaal niets over gezegd? Dan staan Wij met z’n tweeën toch een beetje voor schut? Eigenlijk.
Zou U daar op in willen gaan?

Dat is goed.

Het is zeker zo, dat Ik niet alle toekomstige rampzalige gebeurtenissen heb vernoemd. Maar weet, dat dat een reden heeft. Verder hebben Wij hier een iets andere moraal, dus voor schut staan is niet waar Wij mee bezig zijn. Het is aandoenlijk dat je het zo formuleert.
Dus ik dank je voor jou oprechte vraag, temeer daar je een grote weerzin hebt om op de blogs rampen voorspeld te krijgen. Dank je voor jouw onbaatzuchtigheid. Je streeft naar waarheid.

In de watchthegod voorspellingen zitten alle rampen besloten die jij op internet bent tegengekomen, dus Ik ben niet in detail ingegaan op specifieke rampen zoals de vluchtelingenstroom, natuurrampen of regionale oorlogen. Het heeft geen nut.

Zal de mensheid het niet vanzelf merken? Zullen de natuurrampen zich niet vanzelf voordoen? Hebben de mensen soms niet de fantasie om te bedenken wat verdere economische crises aan volksverhuizingen zullen veroorzaken? Kan de mensheid uit de geschiedenis niet genoeg voorbeelden halen hoe dingen gaan? Kan men niet vermoeden wat er in het verschiet ligt qua sociale onrust en burgeroorlogen?

Kortom: meer voorspellingen zijn niet nodig. De mensheid weet, dat ze  verregaand de kop in het zand steekt. De mensen weten allen, dat de economische groei zijn grenzen bereikt heeft. De mensen weten, dat de natuur niet meer kan dragen.

Dus, Mijn zoon, maak je geen zorgen. Alles zal zijn beloop hebben, de mensheid zal haar weg gaan, de natuur zal haar rechten opeisen en allen zullen hier weet van hebben. De wereld zal op haar grondvesten schudden, zeker de internationale verhoudingen.

Er zijn nieuwe verhoudingen nodig tussen de mens en de natuur.

Er zijn nieuwe verhoudingen nodig tussen de materie en de geest.
Dus aan de excessieve luxe van een deel van de mensheid komt een einde.
Dus aan de extreme tegenstellingen tussen arm en rijk komt een einde.
Dus aan de grote onwetendheid en analfabetisme van hele volkeren komt een einde.

Maar eerst moeten de onderhuidse spanningen, veroorzaakt door de tegenstellingen en door het onrecht, naar de oppervlakte komen en  uitwoeden. En dat zal even schrikken zijn.

De evolutie van de aarde verloopt volgens plan.
En de glorieuze toekomst is verzekerd.
En intussen zal de mensheid de kracht krijgen om alles te ondergaan.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 321

Wees stil en weet: IK BEN God

Mijn God, dit citaat komt uit een van mijn favoriete boeken* . Zou U hier iets over willen  zeggen?

Mijn zoon, laat dit nu één van Mijn favoriete gezegden zijn. Ik ga hier graag op in.

Wees stil. Wanneer is een mens stil? Wanneer is de kakafonie van het dagelijkse leven stilgelegd? Wanneer heeft een  mens zijn innerlijk tot rust gebracht? Wanneer is zijn denken gekalmeerd en niet meer vervuld van alles wat hij wil en niet wil en vindt en niet vindt en waar hij van houdt en niet van houdt?
Wanneer heeft een mens de geluiden van de buitenwereld even onbelangrijk gemaakt? Wanneer heeft een mens even  nee gezegd tegen de buitenwereld met al zijn ogenschijnlijke lekkernijen? Wanneer zet de tegenwoordige mens al zijn apparaten even af en uit? Wanneer kiest een mens echt voor zijn innerlijke rust?
Dan pas grijpt God de gelegenheid aan om zich kenbaar te maken.

Wees stil en weet: IK BEN God

IK BEN

De IK BEN is een absolute aanwezigheid van zijn, van aanwezigheid, van kracht.
Jullie zijn God niet, maar zeg maar eens hardop IK BEN en je ervaart iets van de grootsheid van God. Laat staan als je God bent!

De IK  BEN is.

De IK BEN is jullie ware gezicht, jullie ware aard, jullie enige echte zin, jullie enige echte doel.
De IK BEN is jullie leidsman, jullie toeverlaat, jullie rustpunt. En jullie maken daar contact mee wanneer jullie stil zijn en luisteren en erkennen, dat God IK BEN is.

Wees jullie allen gezegend

*Het onpersoonlijke leven van Joseph S. Benner

Nr. 320

 

Het leven na de dood van een goede maar fanatieke godsdienstige man

Mijn God, zou U wat meer willen vertellen over iemand, die weliswaar een goed mens was op aarde, maar erg rechtlijnige ideeën had. Dus bij voorbeeld een zeer orthodoxe gelovige, neem bij voorbeeld een Boeddhist. Hij verwacht na zijn dood vast, dat Boeddha Zelve hem opwacht, als hij na zijn overlijden in de geestelijke wereld terechtkomt? Maar zal het zo gaan?

Zo zij het.

We nemen een waargebeurd verhaal.
De man is een goed mens geweest, met zijn hart op de goede plek. Hij heeft altijd geprobeerd rekening te houden met zijn medemens, hij heeft nooit iemand bewust gedupeerd en gaf regelmatig een deel van zijn bezettingen aan de armen. Hij hield van het leven, hij hield van zijn gezin, hij hield van zijn werk, hij hield van zijn land. Maar bovenal hield hij van zijn geloof. En nu komt het addertje onder het gras vandaan.

Hij hield zeer van zijn geloof, maar vooral van zijn gedachten over zijn geloof. Hij benam zijn gezin, zijn opgroeiende kinderen in de puberteit, zijn liberale buurman en andere geloofsvormen met zijn geloof de adem. Hij verstikte alles en iedereen met zijn rechtlijnige en vastomlijnde ideeën over hoe alles zou zijn. Hij was dan hard, meedogenloos, hardvochtig en zeer onverdraagzaam.

Hij overlijdt op 80 jarige leeftijd, in zijn eigen bed en omringd door zijn drie volwassen kinderen. Zijn vrouw is reeds overleden.

Omdat hij betrekkelijk liefdevol en zonder al te grote fysieke gehechtheden heeft geleefd, wacht hem een goed ontwikkeld geestelijk lichaam, zonder gebreken en een omgeving, die recht doet aan zijn levenshouding. Omdat de geestelijke wereld rekening wil houden met zijn intense behoefte aan een Boeddhistische hemel, ziet zijn geestelijke omgeving er uit als een Boeddhistische tempel. Om hem bij voorbaat geen aanstoot te geven, klopt alles in orthodoxe termen gesproken helemaal perfect, zoals de opstelling van de beelden en de attributen en de kleden op het Boeddhistische altaar.

De man verwacht in zijn orthodoxe onschuld, dat Boeddha Zelve hem opwacht.

Nu komt het voor, dat de Heer Boeddha in bijzondere gevallen een aardse nieuwkomer bij zijn aankomen opwacht, maar dat is een grote uitzondering. Wanneer een aardse nieuwkomer een verschijning van Boeddha, of Jezus of Mohamed, heeft is er bijna altijd sprake van een tijdelijke manifestatie door een geestelijke persoonlijkheid, die dan het voorkomen van Boeddha, Jezus, Mohammed heeft. Maar dan moet er altijd sprake zijn van een zuiver leven of een grote verdienste.
In het geval van dit verhaal is dat geen optie. Want meneer heeft het zuivere geloof verkracht. Boeddha Zelve kijkt met meewarigheid naar deze benauwde opvatting van het grote Boeddhistische geloof.

Ons Boeddhistische meneertje, Ik gebruik deze term bewust, zit daar in zijn perfecte tempel met ongeduld te wachten op zijn beloning, want dat is wat hij eigenlijk verwacht, een beloning voor  zijn strenge bewaken van het ware geloof. Hij wacht en wacht en wacht, in zijn perfecte tempel. En er gebeurt  niets. Even maar, want de geestelijke wereld houdt graag rekening met zijn verder onschuldig leven. Hij was geen beest, slechts een fanaat.

In zijn geestelijke tempel wordt hij voor een tijdje gestraft niet voor zijn geloof  maar door zijn geloof.

Maar laat dit niet te lang duren.

Daar komt ineens iemand binnen, in zijn Boeddhistische heilige tempel. Het is een in vol ornaat geklede Soennitische imam (een gruwel in de ogen van ons mannetje). Het blijkt ook nog, dat deze imam de beheerder is van deze Boeddhistische tempel en met heel veel liefde alle aanwezige schaaltjes, en bloemen en attributen gaat verzorgen en helemaal perfect alle Boeddhistische rituelen uitvoert, zoals het paritta ritueel (het chanten).

Ons Boeddhistische meneertje moet bijna aan de beademing. Hij protesteert, en is beledigd, en roept, dat de imam overal van af moet blijven, dat alleen een Boeddhistische priester dit mag doen, maar hij wordt niet gehoord. Want hij heeft de anderen nooit gehoord, alleen zijn eigen rigide opvattingen.

Vol frustratie en woede en verbijstering blijft het Boeddhistische mannetje achter, wanneer de imam de tempel verlaat, na al zijn Boeddhistische plichten te hebben vervuld.
En dit proces herhaalt zich drie volle maanden lang, in aardse tijdtermen, totdat het Boeddhistische mannetje ineens in zijn gedachten krijgt, dat de imam alles wel heel goed en zuiver doet en helemaal zoals het hoort. En dan vraagt hij zichzelf af: ”hoe kan dit?”.

Dit is het begin van zijn geestelijke ontwikkeling.

De volgende dag krijgt hij bezoek van zijn geestelijke begeleider, weliswaar in Boeddhistisch ornaat, maar die met hem in gesprek gaat over zijn vraag. Langzamerhand groeit de man toe naar het loslaten van zijn rigide opvattingen en gedachten en leert in een groep met Boeddhistische, maar ook andersdenkenden, te praten over God, Boeddha, het geloof, het geestelijke leven en de Bedoeling van het Leven, namelijk levenservaring en geestelijke groei.

We laten hier de andere kansen en uitdagingen, die hem te wachten staan, zoals een eigen plek in de geestelijke wereld, de hereniging met zijn overleden dierbaren en het verder rechtzetten van de ernstige gevolgen van zijn rigide levensopvatting maar achterwege. Die zijn nu niet echt relevant.

Meneer is inmiddels in de geestelijke wereld een gezegend ruimhartig mens geworden en heeft zijn  beperkte levenshouding  verre achter zich gelaten.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 319

Daar is altijd de citadel van de geest

“Wanneer de vloedgolven van menselijke tegenspoed, zelfzucht, wreedheid, haat, boosaardigheid en afgunst de ziel van de sterfelijke mens overspoelen, kunt ge rust vinden in de verzekering dat er één innerlijk bastion is, de citadel van de geest,  dat absoluut onneembaar is;….” * 

Mijn God, zou U hier op in willen gaan?

Zo is het. En zo was het. En zo zal het altijd zijn.

Daar is de menselijke vloedgolf van moeilijkheden. In deze tijden lijkt het meer dan ooit, omdat  de massamedia alles onmiddellijk de vertrouwdheid van de eigen huiskamer ingooien.
Zo lijkt de wereld chaos en verwarring.

Maar het is niet zo.

De wereld is een goed geordend geheel van voortgang en evolutie. En in de mens bevindt zich het bastion, de citadel van de geest, onaangedaan door de wereldse beslommeringen.
De citadel van de geest is onneembaar, duurzaam, vol kracht en altijd wachtend op de mens. De citadel van de geest staat altijd open voor de mens, die zich tot haar zal richten. En dan geldt “vraag en u zal worden gegeven, klopt en u zal worden opengedaan”.

De citadel van de geest doet dit altijd. De mens kan daarop vertrouwen.

En ook al is het antwoord van God niet altijd wat de mens in zijn beperkingen verwacht, maar het antwoord is altijd daar.
De mens kan daarop vertrouwen.

Wees jullie allen gezegend

*Het Urantia Boek, pagina 1096

 

Nr. 318

Je wordt niet gestraft voor jouw woede, je wordt gestraft door jouw woede (Boeddha)

Zou U hier op in willen gaan?

De geestelijke wereld doet  niet aan straffen.

Integendeel: God en de geestelijke wereld doen alleen aan liefde en compassie en begrip.
Toch zijn daar de wetten van de kosmos, waar niemand omheen kan, zelfs God niet. Hoe zou het ook anders kunnen, een kosmos zonder wetten?
Dus de mens gaat zijn gang, koestert en voedt zijn gehechtheden, wentelt in zijn verslavingen en vervolgt zijn doodlopende weg.

En God ziet toe, in liefde en met geduld, hoe de mens uit eigen vrije wil zijn weg gaat en ook nog tot het gaatje en dan de gevolgen ondergaat van zijn handelen.

En God ziet toe hoe de mens de wetten van de kosmos in werking gezet heeft, de gevolgen ervaart en vervolgens piept: “waarom ik?”

En aldus wordt de mens niet gestraft voor zijn woede maar door zijn woede

Maar God zij dank staat de geestelijke wereld dan allang klaar met haar begeleiding en remedies. Want de wetten van de kosmos voorzien ook in verlossing en genade, in bevrijding en een absoluut perspectief  voor ieder mens, hoe dan ook.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 317