Van een zwaar naar een licht gemoed

Ik fietste van mijn werk naar huis en ik voelde me niet fijn. Ik was moe, twijfelde over een paar toestanden op mijn werk en hoe ze aan te pakken. Ik somberde behoorlijk over de toestanden in de wereld en was bedrukt over het volgende. Een vriend van mij is nogal van de samenzweringen en had mij de dag ervoor betoogd hoe een machtige groep achter de schermen bezig is met het ensceneren van de derde wereldoorlog. En dat doen ze met behulp van de islamitische aanslagen, en er komen er meer, ook met vuile kernbommen. Het had mij  blijkbaar toch meer geraakt dan ik had beseft. Kortom, behoorlijk downig.

Ik bedacht, dat ik niet ging bidden om kracht. En ik had ook geen zin om ontspanningsoefeningen te gaan doen of weet ik wat ik in huis heb om tot de rust en de stilte te komen die ik graag heb in plaats van dat getob.

Ik gooide het over een andere boeg.
Ik besloot om alles te laten en gewoon God te gaan danken voor alles wat ik had aan goeds in mijn leven. Ik laat hier de details achterwege maar het is echt heel erg veel, en dat geldt voor iedereen. Het kan gaan van kunnen zien tot in een vrij land wonen, van werk hebben tot veel kunnen lachen, van een goede intelligentie tot de bewondering van de bloeiende hyacint in de achtertuin, van het hebben van een goede broer tot de nieuwe vulpen op je bureau. Iedereen heeft een eigen flinke rij.

Kortom, dat deed ik.

En het wonderbaarlijke gebeurde: ik ging me steeds lichter voelen, steeds beter en ik maakte weer contact met het perspectief van het leven, met de nabijheid van God. Eigenlijk vrij snel al ging het weer aardig met me.
Zou U daar iets over willen zeggen?

Dat doe Ik graag.

Jij stapte eenvoudigweg van het draaiende wiel  naar de stilte van de as. En eigenlijk gebeurde dat in een half uur tijd, heel makkelijk, heel ontspannen, heel natuurlijk. Hoe kon dat zo snel geschieden, alsof je een dure massage had gekregen, of een korte vakantie,  zo snel als je terechtkwam in de stilte, in het overzicht, in het vertrouwen, in Mij, in God! Je werd weer licht en stond weer open!

Elke keer maakte je contact met de giften van God als je dankte voor iets. En Ik zag dat je dat zeer meende, ook al voelde je het niet zo, omdat je vast zat aan al die negatieve emoties.

Elke keer voelde je de schoonheid van Mijn liefde meer, elke keer kwam je dichter bij Mij, elke keer dat je voor iets dankte kwam je dichter bij Mijn waarheid, dat het leven een gift van God is, ondanks alles. Elke keer stapte je verder weg van de waan van de dag, weg van de zorgen en angsten en twijfels van het alledaagse leven.

Dus je stelde Mij ook in de gelegenheid jou te bereiken met Mijn kracht en Mijn perspectief, doordat je uit vrije wil elke keer je meer openstelde.

Zo makkelijk is dat, als de mens maar wil.
Wees jij gezegend.
 
Wees jullie allen gezegend

Nr. 327

Tellen we onze zegeningen genoeg?

Laatst kwam iets heel erg bij mij binnen.
Ik sprak iemand die in de loop van haar leven blind geworden is.
En het raakte me met name omdat zij er erg mooi mee omgaat.
Ze klaagt niet, stelt zich altijd erg zachtaardig op en lijkt echt van het leven te (willen) genieten. Dus dat hield me bezig, ze had gewoon grote indruk op mij gemaakt, als mens en in haar levenshouding.

Op een goede dag vatte ik de koe bij de horens en deed het volgende, toen ik een keer alleen thuis was. Ik stelde me voor dat ik blind was. Ik liep door het huis, ging even de tuin in om de geuren op te snuiven. Ik schonk mezelf  een glas water in en deed zelfs een plas op het toilet, behoorlijk netjes eigenlijk. Kortom, ik probeerde de blinde uit te hangen en me voor te stellen hoe dat zou zijn. Het lukte me wel zeker een kwartier lang en vond het verbijsterend moeilijk. Ik werd niet alleen bevangen door een grote hulpeloosheid maar vond het ook heel benauwend.

Ik zei tegen God: “Mijn God, als dit me ooit zou overkomen, zou ik U vragen om me te genezen want ik vind het ondraaglijk moeilijk. Ik vind het verschrikkelijk en beloof  U alle andere moeilijkheden in mijn leven met verve te dragen. Ik zal dan nooit meer klagen, alles met geduld dragen, alles met moed doorstaan. Maar aub niet dit. Ik vind het zo erg om Uw mooie schepping niet meer te kunnen zien. De dauw op een blad, een bloem, de luchten, de gezichten van de mensen als ik met ze praat, het is te erg. Geneest U mij aub?”

En toen deed ik mijn  ogen open en zag alles weer. Uw wonderschone schepping, de omgeving, de huid van mijn handen, alles, alles, alles. En ik was zo dankbaar met het leven, zo dankbaar alleen omdat ik kon zien, alleen omdat ik kon zien.

Zou U hier iets over willen zeggen?

Eigenlijk is dat niet nodig.

Jij hebt op mooie wijze aangetoond dat de mens zich nauwelijks of niet realiseert hoeveel van zijn leven bestaat uit giften, talenten, bijzondere eigenschappen die allen niet vanzelfsprekend zijn. Jouw verhaal is een vleesgeworden “tel jouw zegeningen”.
Het zou mooi zijn als meer mensen vaker deze oefening zouden betrachten.
Men zou gelukkiger, dankbaarder, milder en liefdevoller worden.
Wees jij gezegend met jouw actie.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 326

 

God maakt van levens een sprookje

Ik weet niet meer waar ik dit heb gehoord maar zou U hier iets over willen  zeggen?

Hoe zou Ik dit niet willen?

God maakt van levens een sprookje.
En sprookjes lopen altijd goed af!

Zonder God is de mens een wonderschoon aards wezen, begiftigd met grotere talenten dan “andere dieren”.

Maar de mens zou ten onder gaan met de dood van zijn fysieke lichaam.

Met God mag de mens de fysieke dood overleven en een toekomst tegemoet zien van geestelijke groei en rijkdom, ongekende rijkdom, ter  beschikking gesteld door God. En dat geldt evenzeer voor mensen die niet geloven in God.

De zon schijnt voor iedereen en God doet dit ook voor iedereen.

God maakt van het menselijke leven ooit een sprookje, en de mens kan daar 100 % op vertrouwen.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 325

Hoe groter het bewustzijn, des te groter het lijden

Mijn God, mag ik U wat vragen?
Ik kwam ergens een tekst tegen over dit onderwerp. Zou U hier iets over willen zeggen?

Het is naar waarheid.

Maar Ik wil graag, dat jij hier eerst iets over zegt.

Liever niet, eigenlijk.

Het lijkt al alles zo aanmatigend  wat ik doe. Een stem horen. Praten met God, ook al zeg ik er bij, dat U “slechts Mijn Godsvonk” bent,  haha, sorry hoor, maar ik weet even niet hoe ik het duidelijker moet zeggen. Dat alles ook nog op internet zetten, alsof dat mijn behoefte was, sec.
En dan praat ik liever niet over mijn lijden, zeker nu niet met Pasen, lijkt me nogal pretentieus.

Doe het toch maar, Ik heb er een bedoeling mee.

Gelijk Gij verkiest.

Het is eigenlijk heel simpel.
Naarmate ik ouder word, lijd ik meer.
Ik heb meer last van leed om me heen.

En door mijn contact met U lijd ik nog meer.
Niet omdat mensen om me heen denken, dat ik gek ben. Dat heb ik losgelaten.
Niet omdat ik nog steeds last heb van twijfel en verwarring over hoe goed ik naar U luister en of ik niet teveel zit in te vullen met mijn ego.
Niet omdat ik het een eenzaam proces vind, dit blogwerk.
Niet omdat ik het pijnlijk vind om dingen te horen over het leven die ik liever niet wil horen.
Zoals over de toekomst met rampen die ik zeker liever niet wil weten.
En dan weten de mensen nu, dat ik Godzijdank niet alles op internet hoef te zetten van U.

Ik lijd meer, omdat ik gevoeliger geworden  ben.  

Omdat ik meer achter de schermen van het leven kan zien.
Omdat ik meer pijn voel bij andere mensen.
Omdat ik meer medelijden voel voor misdadigers en echt verzucht na hun misdaden: “mijn God,  ze weten niet wat ze over zichzelf afroepen”!
Omdat ik meer last heb van de moeilijkheden op aarde, meer geraakt wordt door de rampen, de aanslagen, de vluchtelingenproblematiek. Meer last heb van het lijden van de mensheid, van de dierenwereld, de plantenwereld.
Zo iets?

Zo is het goed, Mijn zoon.

En je bent geen uitzondering.
Alle mensen gaan meer lijden, naarmate hun bewustzijn groter wordt.
Alle mensen.
Dat is een wet van God.
Hoe zou het anders kunnen zijn?
Kunnen jullie je een grote geest voorstellen, die egoïst is?
Kunnen jullie je een heilige profeet voorstellen, die kleinzielig en kinderachtig en zelfingenomen is?

Kortom: welkom in de wereld van God, Allah, Brahman, Jahweh, de Onnoembare.

Hoe groter het bewustzijn, des te groter het lijden.
Alleen op deze wijze kunnen jullie deelgenoot worden van de verantwoordelijkheden van God, van de liefde van God, van de eenheid met God.
De grote mens Jezus is jullie een goed voorbeeld geweest.
Hoe groot was zijn bewustzijn, hoe groot zijn lijden?
Is er ooit op aarde een groter lijden waargenomen, een groter verdriet?
Waarlijk was hij zo op aarde de Zoon van God!
Waarlijk was er zo op aarde een groter bewustzijn?

En de Paasboodschap aan jullie is:

Hoe groter het bewustzijn, des te groter het lijden.
Hoe groter het lijden, des te groter de beloning.
En de beloning is:
De liefde van God voelbaar in jullie hart.
De zegen van God merkbaar in jullie bewustzijn.
De nabijheid van God zichtbaar in jullie leven.
De belofte van de geestelijke wereld werkzaam in jullie leven.
Het Koninkrijk Gods, vlees geworden in jullie dagelijkse leven.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 324

 

Richt je tot God, niet tot Diens dienaren

When you knock, ask to see God — none of the servants. ~Henry David Thoreau

Mijn God, zou U hier iets over willen zeggen?

Mijn zoon, dat doe Ik graag. Je hebt weer een van Mijn favoriete onderwerpen uitgekozen.

De liefde van God voor Gods dienaren op aarde is groot. De liefde van de geestelijke wereld voor Gods dienaren op aarde is groot, evenals Gods respect en Gods begrip en Gods ondersteuning voor hen. Heel groot.
Laat dat gezegd.
Toch, moet de mens beseffen, dat de dienaren van God slechts één opdracht hebben op aarde en die is: de mens dichter bij God te brengen, alleen dat.
De mens dichter bij God te brengen.
En in termen van het menselijk bewustzijn en de nieuwe tijdgeest doen ze dat nog niet goed genoeg. Ze doen dat nog teveel volgens de oude tijdgeest.

Eerst maar even voor de helderheid de nieuwe tijdgeest: God wil dat er niets anders is tussen God en de mens dan nabijheid. Niets anders dan leegte. Niets anders dan een directe band tussen God en de mens. Niets anders dan direct contact.

Kan het duidelijker worden geformuleerd dan op deze wijze?
Alleen God en de mens, alleen God en de mens.

En voor de duidelijkheid de oude tijdgeest.

Gaat het om heiligen of om hun liefde voor God?
Gaat het om de koran of om de verwijzing in de koran naar Allah?
Gaat het om de stilte van de Zen meditatie of om Wat daar in die stilte ontstaat?
Gaat het om het gebed of om tot Wie wordt gebeden?
Gaat het om een bepaald geloof of om naar Wie dat geloof verwijst?
Gaat het om een bepaald boek of om naar Wie dat boek verwijst?
En nu de clou: gaat het om de voorganger of om Wie die voorganger dient?

In de oude tijdgeest zal er nog veel discussie en verwarring en zelfs oorlog zijn.

In de nieuwe tijdgeest zal er geen discussie en verwarring en oorlog zijn, maar vrijheid en ruimte en inspiratie.
De mensheid zal zich rechtstreeks richten niet tot de dienaren van God, maar tot God Zelf. En dat is beter en makkelijker en nuttiger en zeker efficiënter, want het levert meer op.
En dit is dus de bedoeling, want God is de mens dichter bij en kan de mens beter bereiken wanneer deze mens zich rechtstreeks tot God richt dan dat hij het contact overlaat aan de dienaren.
Intussen zijn de dienaren van God op aarde gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 323

 

Een eenzame synagoge in het Noorden

Mijn God, ik ben laatst met mijn zoon in Groningen geweest en heb daar de synagoge bezocht. Zou U daar iets over willen zeggen?

Dat wil Ik.

Ik zag jullie daar zitten met een keppeltje op en was verheugd.
Want de geestelijke wereld is altijd verheugd, van beschermengel tot de Onnoembare, wanneer de mens even stilstaat bij het Heilige, het Onnoembare, het Grote Geheel. Dat deden jullie. En onderschat de invloed van dit Huis niet op jouw puberzoon, die alles saai en gek vindt, dat riekt naar geloof, gebouwen en religieus gepraat. De gids deed zijn best, maar de geestelijke wereld doet de rest.

De devotie van de orthodoxe Joden, de heiligheid van de plek waar jullie zaten en waar uit de Thorarol wordt voorgelezen, het oude gebouw met zijn trieste geschiedenis van vernietiging van de Joodse gemeenschap in Groningen, de gemeende en voorzichtige verhalen van de gids zijn als subtiel voedsel binnengekomen in het hart van alle bezoekers, van jou, maar onderschat het niet, ook van jouw zoon.

De vernietiging van de Joodse bevolking in Europa.

Waarom dit grote onzegbare leed?
Waarom deze vernietiging van een arm en geteisterd en al onderdrukt volk?
Was de maat nog niet vol?
Had dit volk nog niet genoeg geleden?
 
Voelden jullie bezoekers van deze historische plek niet allen wat de gids aldaar naliet te  zeggen?
Spraken de foto’s van een verdwenen volk geen boekdelen?
Was de verstilde foto van Clara Assher Pinkhof niet pijnlijk?
Zij mocht blij zijn dat ze de oorlog overleefde met vier van haar zes kinderen, terwijl verder 98 %  van de Joodse gemeenschap is vermoord.
Clara was een heilige met haar grote liefde voor de Joodse kinderen van Groningen. Ging ze niet vrijwillig mee op transport om “haar kleintjes” te beschermen?
Heeft ze geen onmenselijke risico’s gelopen, uit naastenliefde.
Werkte de Onnoembare niet door haar heen?

Waarom werd dit mooie volk vermoord?

Waarom? Waarom, vragen jullie de Onnoembare?
De vraag weerklinkt droef terug, vanuit de geestelijke wereld: waarom? Waarom  wordt aan jullie mensen gevraagd?
Waarom? En het antwoord is niet daar.

Hoe is ooit een antwoord te geven op deze vraag?

Wrede volkeren, wrede samenleving, wrede wetten, die een heel volk hebben geknecht, hebben vervolgd, hebben vernietigd. Waarom, vraagt de geestelijke wereld? En het antwoord is niet daar.
Wrede prijs van de evolutie, wrede prijs van de vrije wil, wrede prijs van vooroordeel en onwetendheid.

Mijn zoon, laat ieder mens geraakt worden door een bezoek aan deze oh zo lege synagoge en zich afvragen: zullen we ooit een volgende keer dit failliet van een humane samenleving met z’n allen kunnen en willen voorkomen?

Het Joodse volk zij gezegend.

Elk onderdrukt volk zij gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 322

Heeft de toekomst meer in petto dan Uw voorspellingen?

Mijn God, ik wil U vragen.
Ik kom op internet heel wat andere voorspellingen tegen dan de Uwe. Er zijn watchthegodblogs met pittige voorspellingen, maar is dat het hele verhaal? Het zou toch raar zijn als er belangrijke rampen of ernstige conflicten gaan plaatsvinden de komende jaren en U heeft er helemaal niets over gezegd? Dan staan Wij met z’n tweeën toch een beetje voor schut? Eigenlijk.
Zou U daar op in willen gaan?

Dat is goed.

Het is zeker zo, dat Ik niet alle toekomstige rampzalige gebeurtenissen heb vernoemd. Maar weet, dat dat een reden heeft. Verder hebben Wij hier een iets andere moraal, dus voor schut staan is niet waar Wij mee bezig zijn. Het is aandoenlijk dat je het zo formuleert.
Dus ik dank je voor jou oprechte vraag, temeer daar je een grote weerzin hebt om op de blogs rampen voorspeld te krijgen. Dank je voor jouw onbaatzuchtigheid. Je streeft naar waarheid.

In de watchthegod voorspellingen zitten alle rampen besloten die jij op internet bent tegengekomen, dus Ik ben niet in detail ingegaan op specifieke rampen zoals de vluchtelingenstroom, natuurrampen of regionale oorlogen. Het heeft geen nut.

Zal de mensheid het niet vanzelf merken? Zullen de natuurrampen zich niet vanzelf voordoen? Hebben de mensen soms niet de fantasie om te bedenken wat verdere economische crises aan volksverhuizingen zullen veroorzaken? Kan de mensheid uit de geschiedenis niet genoeg voorbeelden halen hoe dingen gaan? Kan men niet vermoeden wat er in het verschiet ligt qua sociale onrust en burgeroorlogen?

Kortom: meer voorspellingen zijn niet nodig. De mensheid weet, dat ze  verregaand de kop in het zand steekt. De mensen weten allen, dat de economische groei zijn grenzen bereikt heeft. De mensen weten, dat de natuur niet meer kan dragen.

Dus, Mijn zoon, maak je geen zorgen. Alles zal zijn beloop hebben, de mensheid zal haar weg gaan, de natuur zal haar rechten opeisen en allen zullen hier weet van hebben. De wereld zal op haar grondvesten schudden, zeker de internationale verhoudingen.

Er zijn nieuwe verhoudingen nodig tussen de mens en de natuur.

Er zijn nieuwe verhoudingen nodig tussen de materie en de geest.
Dus aan de excessieve luxe van een deel van de mensheid komt een einde.
Dus aan de extreme tegenstellingen tussen arm en rijk komt een einde.
Dus aan de grote onwetendheid en analfabetisme van hele volkeren komt een einde.

Maar eerst moeten de onderhuidse spanningen, veroorzaakt door de tegenstellingen en door het onrecht, naar de oppervlakte komen en  uitwoeden. En dat zal even schrikken zijn.

De evolutie van de aarde verloopt volgens plan.
En de glorieuze toekomst is verzekerd.
En intussen zal de mensheid de kracht krijgen om alles te ondergaan.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 321