De machtige Godsvonk laat zich horen

Ik kreeg van mijn vriendin Merel het volgende te horen en vroeg haar om het op de mail te zetten zodat ik het voor kon leggen aan Mijn god. Dit is haar verhaal:

 

Door allerlei omstandigheden die ik als behoorlijk belastend ervaar, zat ik in de zorgen en angsten verstrikt.

De lockdown, de nieuwe dreiging van een muterend virus, en als zure kers op de taart een lichamelijk probleem dat potentieel wel eens dodelijk zou kunnen zijn.

Nu ben ik geheel niet bang voor de dood, integendeel, ik ‘wil graag naar Huis”, maar ben wel zeer bevreesd voor pijn en aftakeling.

 

Ik zei tegen God: “Dit is wel iets teveel hoor. Deze zich afbrekende wereld, al die zorgen overal, de totale onzekerheid en dan ook nog een akelige ziekte misschien ?

Ik vind het wel welletjes, haalt U mij maar naar Huis als het even mag.’(en zag de dreigende ziekte eigenlijk wel een beetje als een mogelijke escape naar Huis eerlijk gezegd).

 

Er was dus wel een angst die er mocht zijn, en er was uiteraard ook wat gezomp zoals mijn zeer gewaardeerde vriend Frenkie dat noemt.

 

Toen hoorde ik, op een gedragen toon alsof die uit een prachtige kerk kwam:

 

“I am part of a magnificent Creation. I am particle of a magnificent Creator.

So then; who am I to not want to live?”

 

Dit vervulde mij met ontzag en grote nederigheid.

Het klonk bijna streng maar toch heel liefdevol en vol begrip.

 

Wat sprak hier; mijn Hoger Zelf, Godsvonk, Spirit?

 

Ik verbaasde me een beetje over de “I” vorm.

 

Het echoot dagelijks nog in mijn hoofd en hart na.

 

Tot zover Merel.

Zou U hier op in willen gaan?

 

Mijn zoon, jouw vriendin Merel mag haar lijntje met Haar God koesteren. Dit is duidelijke taal. Dit wil Ik er nog over zeggen.

 

Jouw vriendin werd uit haar ego-gedoe gehaald door deze machtige woorden.

 

God koestert het leven.

God koestert de schoonheid ervan.

God koestert het lijden.

God koestert het zijn.

 

Wie is de mens, dat hij zou mogen twijfelen aan de macht van God, aan de heiligheid van het bestaan?

Wie is de mens dat hij in de waan van het moment zou willen twijfelen aan zijn bestaan, aan de schoonheid van het leven en het nut van zijn lijden?

Wie is de mens die bij een bocht in de weg, als de weg even geblokkeerd is door obstakels en zorgen, gelijk zijn tocht wil stoppen?

 

Jullie lijken kleine, kortzichtige en kinderachtige wezens vol zelfmedelijden, twijfel en angsten met jullie wankelmoedige levenshouding, jullie gezwelg in pijntjes en egodingetjes. Hoe moet God hier ooit nog wat van maken? De aartsengel Lucifer is niet voor niets uit de hemel gevallen. Die zag het gelijk al niet zitten met dit project. Die had geen enkel vertrouwen in jullie als voormalige aap.

 

Maar dan God Zelve.

 

Hoe groot is de liefde van God die aan dit alles liefdevol voorbijgaat en niets anders ziet dan jullie hunkerende en zorgelijke gemoed dat getroost en gekoesterd moet worden voordat er weer plezier en geluk wordt ervaren?

Hoe groot is het geduld van God totdat jullie met jullie hele wezen zeggen: niet mijn wil maar Uw wil geschiede.

Hoe groot is God die jullie over duizend obstakels heentilt en jullie altijd op weg helpt.

Hoe groot is God die jullie in jullie vertwijfeling liefdevol de juiste kant uitduwt.

 

De Mijn God van Merel verwoorde het enige juiste perspectief voor de mens, namelijk het perspectief van de Godsvonk in de mens die Zijn/Haar project wil afmaken. Er is niets anders, dat God wil, eigenlijk. Daarom de krachtige woorden

 

who am I not wanting to live?”

 

God wil dat jullie je vereenzelvigen met  deze grote en eeuwige kracht in jullie wezen, vandaar.

Jouw vriendin Merel is gezegend.

 

Wees jullie allen gezegend 

Nr. 497

Christus reikt jou de hand

Is dit een mooie Kerstboodschap of wat God?

 

De image voldoet, Mijn zoon.  

 

Wees jullie allen gezegend

Nr. 496

Dit sprankelende maar soms zo moeilijke leven op aarde

Ik wilde U vragen. Ik zie veel geluk om me heen en mensen die genieten van het rijke en mooie leven, maar ik zie ook erg veel leed, en soms lijkt het leed mij te groot om te dragen voor een mens, oh niet eens zo voor mezelf, maar gewoon als ik om me heen kijk en de media volg dan moet ik verzuchten ‘Mijn God waar halen ze de kracht en de moed vandaan om dit te doorstaan? En ik luister niet  eens naar Uw antwoord, soms. Maar ik wil het alleen maar verzuchten en meelijden met wat ik om me heen zie.

Vandaag zag ik ergens een vrouw van tegen de 60 en ze zag er zo ongelukkig uit, zo eenzaam, zo verloren. Ik dacht “wanneer is zij voor het laatst liefdevol aangeraakt en gestreeld en wanneer heeft iemand voor het laatst tegen haar gezegd “ik houd van je”. En ik was toen zo geïmponeerd door haar eenzaam leed dat ik mijn hart helemaal zwaar en verdrietig voelde worden. Wat een leed en hoe houden de mensen het vol?

Ik zou het fijn vinden als U hier op in ging, gewoon ter mijner eigen troost.

Ach mijn goede zoon, hoe groot is jouw hart. Ik ga hier graag op in.

De mens lijdt op aarde veel. En regelmatig teveel. En er  zijn ook veel mensen die dit niet aankunnen en psychiatrisch worden of verbitterd raken of atheïst worden. En zij gaan zeker gebukt onder hun leed en ook onder het leed van anderen.

Zo is het en zo was het en zo zal het nog lang gaan.

Treurig is het leven en nutteloos en zinloos en wreed en een onnadenkende schepping van een argeloze en onverschillige God. Tenminste dat is soms jullie perspectief en zelfs de oprechte mening van velen, zeker op momenten. Maar is het perspectief waar?

En dan zeg Ik ‘natuurlijk is het niet waar’.

Graag vertel ik jullie  van het perspectief van de geestelijke wereld omdat Wij over de schutting zien van jullie aardse bestaan.

Alles wat er gebeurt, alle leed, alle verdriet, alle ongelukken en ziekten, alle misdaad en onrechtvaardigheden, die zelfs voor veel mensen een leven lang meegaan, vallen totaal en algeheel en overweldigend in het niet bij wat de mens staat te wachten na zijn aardse leven. Wij zien de glorie en het geluk en de overweldigende balsem voor al het gebeurde zodra iemand zijn aardse lichaam heeft verlaten en overgegaan is tot het betere leven. Wij zien de sprankelende, overweldigende, gelukmakende ontwikkelingen en mogelijkheden van de geestelijke wereld. En die zijn zo overweldigend dat echt ieder geestelijke wezen, eenmaal gewend aan zijn nieuwe bestaan altijd en onmiddellijk verzucht: “het was de moeite waard”.  

Maar Wij geven jullie het  oprechte advies “geniet intussen met volle teugen van alles wat er wel aan geluk en schoonheid en gezondheid en plezier te genieten is want dat vinden Wij echt doodzonde , dat iemand zijn aardse bestaan meer verpest dan nodig is. Laat het leed, hoe groot en overweldigen ook, nooit de schoonheid en de vreugde van wat er ook is in de weg staan. Als dat lukt, zullen jullie ooit nog eerder verzuchten “het was absoluut de moeite waard”.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 495

Hoe benaderen wij God?

Sommigen staan op hun tenen om God te doen praten – maar je probeert het te veel, vriend- val op jouw knieën en luister, hij hoort je dan beter (Terri Guillemets)

Zou U hier iets over willen zeggen?

Wil jij maar de aftrap doen?

 

Ach, natuurlijk.

Nou daar ben ik wel goed in, om me uit te sloven om U te bereiken, en van alles uit de kast te halen in mijn pogingen U te horen. En hierdoor blokkeer ik natuurlijk alles, forceer de communicatie en hoor U niet of slecht. Ik weet het God, ik weet het. En waarschijnlijk doet ieder mens dat.

Niet?

 

Bijna ieder mens doet dat. Een eindeloos proberen en forceren en ook veel toeters en bellen uit de kast halen omdat de mens denkt dat God dat nodig heeft om te kunnen communiceren. En alles belemmert de communicatie behalve dit: knielen en luisteren. 

Het knielen staat voor niets doen en niets proberen en niets willen maar wachten en het ego opzij zetten.

En het luisteren staat voor niet vragen, niet willen,  niet afdwingen en niet eisen.

Gezegend de mens die dat niet doet en nog meer als hij dat wel doet.

 

Wees jullie allen gezegend

Nr. 494

God is heel dichtbij

Om God te zoeken en te trachten tot gemeenschap met hem te komen, behoeft de mens niet verder te  gaan dan zijn eigen innerlijke ervaring ……  (Urantiaboek, Verhandeling 5, § 0 pagina 62)

 

 Zou U hier op in willen gaan?

 

Is er één onderwerp belangrijker dan dit, Mijn zoon, dus dat doe Ik graag.

 

Elke godsdienst is een omweg.

Elke goeroe of dominee of  iman is  een omweg.

Elk geestelijk boek is een omweg.

Elk geloof is een omweg.

Elk godshuis of tempel is een omweg.

 

De directe weg is naar God reiken in het innerlijk.

En God wacht op deze directe communicatie en neemt totdat het moment daar is zeker genoegen met de omwegen van de mens. En neemt tot dat moment genoegen met de noodzakelijke hulpmiddelen op het pad van de mens van aap naar geest, van de materie naar de geestelijke wereld, van het buiten jezelf zoeken van God naar het vinden van God in het eigen innerlijk.

En jijzelf, Mijn zoon, gaat naar kerken en gebedshuizen, en praat met jouw medemens over het geloof, en gebruikt hulpmiddelen om dichter bij God te komen, zoals kaarsen en beelden en wierook en andere heilige middelen, maar ze zijn niet nodig. Ik wacht op jou in jouw innerlijk en wil met je communiceren maar je hebt de kleinmenselijke hulpmiddelen nog steeds nodig en dat accepteer Ik en begrijp Ik maar ze zijn niet nodig. Wanneer komt het moment dat je altijd genoegen neemt met de kortste en meest directe weg namelijk met het besef dat Ik in jouw innerlijk vertoef en daar wacht op jou.

Wees intussen gezegend in al jouw pogingen.

 

Wees jullie allen gezegend

Nr. 493 

De moeilijkheden des levens en het tellen van zegeningen

Ik en met mij velen vinden dat er nu wel erg veel problemen in de wereld zijn: Corona, terroristische aanslagen, economische crisis, onzekere toekomst, vluchtelingen noem maar op. Maar nu lees ik een boek dat speelt in de middeleeuwen. De wreedheid, de onwetendheid, de vooroordelen, de armoede, de ziekten, het is echt vele malen erger dan nu. Nou ja behalve de milieucrisis, dat is wel een dingetje.

Klopt het, Mijn God, dat de zorgen des levens echt minder zijn dan vroeger?

Mijn zoon, jullie leven in de hemel vergeleken met de middeleeuwen. Dus het zou fijn zijn, als jullie de moeilijkheden een beetje relativeerden, als jullie jullie zegeningen meer telden, als jullie je beter wapenden tegen wat  er nu speelt. Het leven is er de afgelopen vijf eeuwen voor het merendeel van de mensen oneindig beter op geworden. Niet alleen fysiek, materieel en qua gezondheid maar ook qua onderwijs, vrijheden en rechtvaardigheden leven jullie bijna allen in de hemel, vergeleken met de hel van de middeleeuwen. Tel jullie zegeningen en schrik niet van moeilijkheden. Jullie voorouders hadden echt een zwaarder leven. Ik zeg niet dat jullie verwend zijn maar wel dat jullie het heel goed hebben. Verheug je daar meer over.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 492

Elke keuze en elke handeling dragen bij aan jouw geestelijke huis

"Het najagen van het ideaal -  het streven om zoals God te zijn – is een  voortdurende inspanning , zowel vóór de dood als daarna. Het leven na de dood is in de wezenlijke dingen niet anders dan het sterfelijke bestaan. Alle goed dat wij in dit leven doen draagt rechtstreeks bij tot de verhoging van het toekomstige leven."

Verhandeling 103 paragraaf 5 (pagina 1134)

Mijn God, mag ik u vragen. Ik zat na te denken over het leven en bedacht dat we eigenlijk de hele dag door kiezen, voor het kleine of het grote, voor het gezonde of het ongezonde, voor het goede of het slechte, voor het liefdeloze of het liefdevolle. En eigenlijk is dus echt alles heel belangrijk en heeft grote gevolgen. En tegelijkertijd moet er geen stress en spanning en druk zijn en een heilig moeten want dan worden we rigide fundamentalisten. En toen kwam ik ook nog dit citaat tegen uit het Urantiaboek, dat bevestigt dat alles echt heel belangrijk is.Hoe rijmen we dit alles met elkaar?

Zou U hier op in willen  gaan?

 Het is een paradox, Mijn zoon, en Ik ga hier graag op in. Vooral omdat tegenwoordig meer dan vroeger mensen zijn gaan geloven dat alles maar moet kunnen, dit is het heilige individualisme terwijl tegelijkertijd alles consequenties heeft, weten Wij. Hoe rijmen jullie dat met elkaar en hoe kijken Wij er tegen aan vanuit de geestelijke wereld? Hier komt-ie.

 Eerste maar Ons perspectief want dat bepaalt toch jullie perspectief, uiteindelijk.

Wij bezien alles met grote liefde, groot geduld en veel compassie. Het is waar dat alles permanent grote consequenties heeft, en dat jullie altijd de gevolgen van jullie handelen moeten ondergaan, vroeg of laat. Ook als je dat in het diepste geheim, verborgen in jullie eentje in eigen huis, of jullie innerlijk doen.

Maar de gevolgen zijn rechtvaardig, de wetten van God eenvoudig en de wenken van God om het goede te doen eindeloos en het geduld van God als jullie miskleunen, duizendmaal en eindeloos.  Dus op een bepaalde manier, namelijk de Onze, is alles goed, ook als het niet goed is. Deze zin is heel belangrijk, Mijn zoon,

alles is goed, ook als het niet goed is.

Want in het niet goede handelen zitten de gevolgen, de  correcties, de perspectieven en de juiste handelwijze al besloten. Onvoorwaardelijk en trefzeker. 

En nu jullie perspectief.

Dus alles wat jullie doen heeft altijd grote consequenties, want er valt nog geen mus van het dak en God weet daarvan. Alles wat jullie doen is extreem belangrijk. Het is letterlijk een permanent bouwen aan jullie geestelijke woning. Permanent dragen jullie met al jullie gedachten, al jullie gevoelens en al jullie handelen bij aan jullie geestelijke woning.

En als jullie gaan beseffen dat jullie hierdoor een bouwval kunnen scheppen maar ook een geestelijk paleis, waarom dan nog langer bijdragen aan een bouwval? Wat is het nut om door eigen handelen te vernietigen, het leven lelijk te maken, jullie eigen toekomstig leed in te plannen. Waarom zouden jullie dat nog doen?  

Ik wil de opmerking van een getrouwde vrouw noemen die mijmerde over mogelijke ontrouw omdat ze een leuke andere man tegenkwam. Ze sprak de gevleugelde woorden: “als ik bedenkt wat een leed ik afroep over mijn dierbaren en mezelf als ik inga op deze mogelijke ontrouw, dan deins ik terug en besef dat ik het er niet voor over heb en dit ook niet wil”.

En dat zou een mooie insteek zijn voor jullie allen, als je omgaat met deze paradox.

Hebben jullie de gevolgen van jullie verderfelijk handelen voor de omgeving en voor jezelf er voor over? En als jullie dat toch er voor over hebben en het verderfelijke doen, dan is het ook goed. Niet gelijk maar het komt dan goed, na wat lijden. En dat is een eufemisme.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 491