Daar is dan altijd nog de schoonheid

 Gezegend zijn zij die schoonheid vinden op nederige plekken waar anderen niets zien (Camille Pissaro)

 Zou U hier iets over willen zeggen?

 Wijze, ware, en oh zo eenvoudige waarheid. En weet dat het leven ondraaglijk zou zijn als de mens dit niet van nature kon. Troost en hoop en schoonheid halen uit kleine of “nederige” dingen om hem heen. Het leven zou ondraaglijk worden, en zeker te moeilijk en uitzichtloos. Want de moeilijkheden des levens kunnen iemand bevliegen als wespen een glas limonade. Maar daar is altijd schoonheid te vinden. Dus is Mijn commentaar hiermee dan gedaan wat betreft deze wijze woorden?

 Nee, zeker niet, want Camille Pissaro doelt op dit: een mens kan altijd meer schoonheid gaan zien dan voorheen, op nederiger plekken dan hij dacht, en op plekken waar een ander aan voorbij loopt. En zo meer steun en troost en perspectief ervaren dan hij al gewend was. Dus de boodschap is eerder, dat dit een eindeloos proces is en dat een mens steeds meer kan gaan zien.

 En dit kan er uiteindelijk toe leiden dat een wijs en spiritueel iemand zegt: ach wat is dit mooi, hoe kan het bestaan? En wat ben ik de goede God dankbaar, ondanks mijn ellende en moeilijkheden.

 Er is veel schoonheid in de wereld en deze is louter en alleen bedoeld om een schitterende omgeving te scheppen voor de mens in wording.

Camille Pissaro is gezegend.

 Wees jullie allen gezegend

Nr. 561

De macht van een liefhebbend hart

De God van de liefde woont in hem of haar die bemint, niet in degene die bemind wordt (Plato)

Mijn God, zou U hier iets over willen zeggen?

Mijn Zoon, één van Mijn favoriete onderwerpen! Natuurlijk wil Ik dat.

Eerst maar even een noodzakelijke correctie. De God van de liefde woont natuurlijk in alles en iedereen, en zeker in de mens op aarde, die begiftigd is met de  vrije wil en in een mens die bemind wordt, en zeker ook in een mens met een hart dat lief kan hebben.

Kortom, God woont in alles en iedereen.

Het is toch één van Mijn favoriete onderwerpen omdat God maximaal tot Diens recht komt in een mens die liefheeft. Niet per se in een gelovig mens, maar in een mens die liefheeft.

Elk mens die liefheeft, staat zeer  dicht bij God en God is deze mens zeer nabij. En een liefhebbend hart vermag veel op aarde.

Maar eerst het hart, en als het helemaal werkt volgens Gods plan, een liefhebbend hart. Wonderbaarlijk instrument, magisch orgaan, luisterrijk onderdeel van het aardse bestaan, glorieus wapen tegen de duivel, magistraal hulpmiddel bij ziekte en verderf, verslaving en stoornis. Zegenrijk hart. Genezend en levend en zegenend en machtig orgaan. Hoeveel slechter zou de staat van de aarde zijn zonder de miljoenen liefhebbende harten?

Een moeder die haar kind koestert.

Een kind dat een insect redt.

Een politieman die een kwetsbaar iemand beschermt tegen een crimineel.

Een soldaat die zijn vaderland verdedigt tegen onredelijke vijanden.

Een boer die zijn grond verzorgt.

Een winkelbediende die haar klanten vriendelijk bejegent.

Een fabrikant die goed voor zijn medewerkers zorgt.

Een politicus die hard werkt voor zijn idealen.

Een verzorger die het kwakkelende lichaam van een oud iemand verzorgt.

 

Oh mens, staar je niet blind op de oorlogen en ziekten in deze wereld, op de natuurrampen en het onrecht in landen, op jouw eigen leed en verdriet.

Dat alles is er zeker.

Maar er is nog veel meer.

En bovenal is daar het liefhebbend hart.

Zie om jouw heen en weet dat het liefhebbend hart de wereld overeind houdt.

Weet dat het liefhebbend hart de troost is van de ongelukkigen en de redding van velen.

Vertrouw op het liefhebbend hart.

En vertrouw erop dat het liefhebbend hart zal zegevieren in deze onzekere tijden.

Want God woont in een liefhebbend hart.

God koestert het liefhebbend hart als tempel op aarde.

God werkt vanuit een liefhebbend hart het allerbest en er is geen andere duurzame zegevierende macht op aarde.

Plato zij gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 560 

Mijn geliefd kind

Mijn God, mag ik U vragen. Ik volgde een podcast waarin Jan Geurtz spreekt over de liefde voor jezelf. Ik werd er door geraakt en een paar dagen lang werd ik elke keer zo blij van binnen als ik hier aan dacht. Ik voelde de huid van mijn gezicht oplichten, bijna omhoog getrokken worden naar U ipv naar beneden door de zwaartekracht. Ik moet rondgelopen hebben met de smile van een oude aap. Maar intussen lichter, liever, vrolijker, blijer met en over mezelf. En dat om niets. Alles was goed en mooi. En heel goed te doen, ook alle moeilijkheden,  Ik keek naar mezelf met alle acceptatie en liefde en vreugde die er in me is en ik was wel verbaasd, dat wat ik ooit van U heb geleerd ik nu pas weer zo helemaal meemaakte door de woorden van Jan Geurtz. Zou U hier iets over willen zeggen?

Mijn geliefd kind, voel je gezegend. Wees bemind. Weet dat je met liefde en acceptatie wordt bezien. Houd van jezelf. Koester jezelf. Bemin jezelf. Kijk met genegenheid en ruimte naar jezelf en weet dat je dan dichter bij God bent dan ooit. Want zo kijkt God naar jullie allen, ongeacht wat je doet en niet doet, kunt en niet kunt, probeert en niet probeert.

Herinner je je het telkens weer, telkens weer. En als je het hebt vergeten dan ga je daar weer heen, naar die blije en liefdevolle blik naar jezelf. En verwar dit niet met het botte egoïsme van sommige mensen, want die houden helemaal niet van zichzelf, ook al lijkt dat zo.

Kijk met al die liefde en genegenheid die jullie in je hebben en op kunnen brengen voor een klein kind, een lief poesje of een bloemetje naar jezelf. En weet dan dat God zich verheugt omdat de mens dan dichter bij God komt, en God dichter bij de mens. Er is gewoon zoveel meer mogelijk in jullie leven met deze liefdevolle houding. De wereld zou versneld door haar transformatie gaan, en het zou gepaard gaan met minder vernietiging en minder leed. Leef de liefde voor jezelf.

Want die is nauw verbonden met de liefde voor de ander en voor de wereld.

En als je dit weer vergeet, Mijn zoon, herinner je dan weer. Het is het verschil tussen de nacht en dag.

Jan Geurtz is gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 559

Stomme gedragingen leiden tot bescheidenheid

Mijn goede God, ik was laatst weer lekker bezig met me te verliezen in de kleine, domme en ongezonde gehechtheden des levens. Ik zal er maar niet op ingaan welke dat zijn want dat is ook eigenlijk niet zo interessant. En toen ik zo lekker me uitgeleefd had bespeurde ik bij mijzelf een zeer grote nederigheid. Ik heb geen minderwaardigheidscomplex en ik noem mezelf geen miezerige nietszeggende worm, maar toch. Mijn zelfbeeld was wel : “ach wat ben ik waard, hoeveel kan ik, hoezeer hebben alle primitieve krachten in het leven meer over mij te zeggen dan U God” verzuchtte ik.” Wat was ik waard, wat een heerlijke domme aap ben ik toch”.

Nou ja zoiets. En daarbij ervoer ik een kleinheid, een nietsigheid en een nietswaardigheid, die me rust gaven en een soort eenvoudige gewaarwording van opluchting. In ieder geval leed ik op dat moment niet bepaald aan trots of flinke eigendunk.

En ik dacht aan U en aan de geestelijke wereld en verzuchtte: “wat heeft U allen een geduld en een liefde en een macht dat U met ons in zee bent gegaan. Wat een klus voor U Allen”.

Nou wil ik U vragen daar op in te gaan?

Mijn goede zoon, Mijn vraag is deze keer niet “Heeft het je veel gebracht, dit gedrag? Ben je er van opgeknapt, heeft het je goed gedaan?”

Deze vragen parkeren  Wij , want ze zijn gesteld in andere blogs. 

(Zie https://watchthegod.blogspot.com/2013/06/verzaak-jezelf-teresa-van-avila.html )

En het is waar: Wij zijn Geduld, Liefde en Macht.

De Mensenzoon ging liever om met tollenaars en hoeren, die veel wisten van de duistere kant van het leven maar niet durfden te bedenken dat God aan hen dacht. De Mensenzoon ging liever met hen om dan met priesters en farizeeërs die oh zo rechtschapen leefden en alles heel goed wisten van God en heilige boeken en rituelen.

Waarom denk je?

De tollenaars en hoeren vonden niet veel van zichzelf, stonden mateloos open voor elke strohalm des levens, en Christus was me een strohalm, eerder een  rots in de branding.

Maar de priesters en farizeeërs hadden een zeer hoge eigendunk en vroegen zich niets af. Zij waren mateloos vervuld van eigendunk, en hadden geen vragen, geen behoefte aan steun en raad, en wilden zeker niets nieuws en pijnlijks horen, behalve heel luid bevestigd krijgen dat ze heel bijzonder waren.

Elk woord van waarheid en liefde door de Christus gesproken werd geabsorbeerd en bemind en verinnerlijkt door de hoeren en tollenaars maar ze werden betwijfeld en bediscussieerd en afgewezen door de priesters en farizeeërs.

Dit is geen pleidooi voor zonde en verderf, voor verslavingen en liederlijkheden, maar het is wel een pleidooi voor de wondere werken van God, die in de armen van geest en de onderdrukten en somberen en elllendigen en zieken, de zuchtenden en zondaars veel macht krijgt en veel bereikt. En in de geestelijke wereld wordt een hoer met een groot hart met meer vreugde verwelkomd dan een ijzige geestelijke met een koud gemoed.

Jij stond na al jouw kleine domme daden meer voor mij open dan voorheen. Dat zie ik graag. Want met God kun je elke dag opnieuw beginnen.

De Christus zei tegen de tollenaars en hoeren na een openhartig gesprek: “Zondig niet meer”.

En bijna zonder uitzondering stopten zij met zondigen en werden in het leven nog halve heiligen.

En de priesters en farizeeërs , ach zij hebben de Christus gekruisigd.

Wees gezegend om jouw eerlijkheid.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 558

Respect voor de medemens

Mijn God, mag ik U vragen. Ik las een erg mooi interview met de schrijver Adriaan van Dis* en op een bepaald  moment zegt hij, omdat hij er niet zo van houdt om mensen het hoofd te stoten ook als hij verbaasd is over henzelf , of hun gedrag,  dit:

“Ik laat mensen graag in hun wonderlijke waarde”

Ik werd erg geraakt door deze zin en vond het ontroerend. Zou U hier iets over willen zeggen?

 

Mijn zoon, deze houding tov mensen getuigt van een grote voorzichtigheid maar ook een grote verbazing over de wonderlijke wegen van de mens en hoe de mens diens eigen leven beziet. Eigenlijk is die verbazing die van de geestelijke wereld over wat de mens vermag te doen op aarde, in zijn bijzondere evolutionaire gang van voormalige aap naar geestelijk wezen. Maar meer nog is deze betoonde grote voorzichtigheid die van God Zelve, die de mens, zijn vrije wil, zijn gang, zijn zelfdunk, zijn neigingen en kortzichtigheden, zijn foute keuzes en vooroordelen beziet met respect en veel liefde. God laat mensen graag in hun wonderlijke waarde.

En als er andere dingen nodig zijn in het leven, want de wereld kan niet draaien op mensen en hun wonderlijke waarde alleen, dan zullen uiteindelijk de wetten van God een en ander corrigeren.

Adriaan van Dis zij gezegend.

Wees jullie allen gezegend

*Volkskrant, 19 augustus 2023

Nr. 557

Frenkie bezoekt een Sikh tempel

Vorige week was ik in gelegenheid om een tempel van de Sikh’s in Den Haag te bezoeken. Ik moet tot  mijn schande bekennen dat ik werkelijk helemaal niets van het Sikh geloof af wist en ik ging dus totaal blanco naar de tempel. Wel wist ik van internet dat ik me zodanig moest kleden, dat min armen en benen bedekt waren. Daar zou ik dan een doek krijgen om mijn hoofd(haar) te bedekken. De mannen doen dat met een tulband of eenvoudiger een doek. Een zeer aardige en behulpzame heer aldaar wees me de weg waar ik mijn schoenen uit kon doen, waar ik mijn handen kon wassen en vervolgens knoopte hij, ik moest voor hem knielen want ik ben lang en hij was klein, een oranje doek  om mijn hoofd. Later bemerkte ik dat de mannen daar of een echte Sikh tulband op hun hoofd hebben, en toevallig hadden zij dan ook een lange en ongeschoren baard. Of er waren mannen die in het dagelijkse leven zonder hoofdbedekking door het leven gingen en die droegen dan zo’n ter plekke opgeknoopte hoofddoek en hadden meestal geen baard of een kortgeschoren baardje, vaak waren dat jongeren.

Alle mannen zaten aan de ene kant en alle vrouwen, in de mooiste gewaden  en hoofddoeken, in alle kleuren van de regenboog, zaten aan de andere kant. En wij hadden gelukkig een groot beeldscherm voor ons waar de tekst die door de Granthi (voorganger) werd gezongen in het Punjabi (begreep ik later) en het Engels verscheen. Voorin de grote ruimte was een soort van altaar, onder een lichtkoepel van daglicht, bedekt met doeken en op dat altaar een groot boek met Het Heilige Woord Van God. Meer niet.

Het Sikhisme is een monotheïstische godsdienst. Dit betekent dat men in één God gelooft. Het Sikhisme ontstond in het begin van de 16e eeuw in noordelijk India, gestart door de eerste leermeester Goeroe Nanak Dev. Het is een onafhankelijk geloof dat geïnspireerd is op het Hindoeïsme en de Islam maar het heeft een eigen religieuze identiteit. De doctrines zijn vastgelegd in de  Guru Granth Sahib. Dit is het Heilige Boek voor de Sikhs (Wiki).

Ik vond werkelijk alles even prettig, vriendelijk, open, gastvrij en de sfeer in de tempel ervoer ik als ongelooflijk sereen. Er leek een grote eenvoud te bestaan, met weinig rituelen, en alles was gericht op het woord van God. Wat was dat woord van God dan? Ik heb een willekeurige tekst van internet gehaald, die overeenkomt met de vele teksten die die ochtend in de tempel werden gezongen en vermeld. Ik vond ze erg mooi, ook omdat ze eigenlijk steeds verwijzen naar: God is in ons en wij kunnen communiceren met God en proberen te leven naar Gods voorbeeld.

Nou helemaal naar de sfeer van de blogspot. Een voorbeeld:

Zij die de Heer als hun Vriend en Metgezel hebben

vertel me, wat hebben ze nog meer nodig?
Zij die verliefd zijn op de Heer van het Universum

pijn, lijden en twijfel rennen van hen weg.

 

jaa kaa meeth saajan hai sameeaa

this jan ko kahu kaa kee kameeaa|

jaa kee preeth gobi(n)dh sio laagee

dhookh dharadh bhram thaa kaa bhaagee.

 

(deze Shabad is van Goeroe Arjan Dev Ji, in Raag Gauree,  op Pannaa 186)

 

Ik vraag me terwijl ik in de dienst zit af of deze godsdienst niet tot één van de zuivere vormen van godsdienst op aarde behoort en mede voorloper is van een  tijd waar kerken en voorgangers zijn afgeschaft en godsdienst een aller individueelste communicatie wordt tussen God (in de mens) en de mens?

Ik hoop zeker nog een keer terug te komen.

Zou U hier iets over willen zeggen?

Mijn zoon, laten We geen oordeel uitspreken of  de ene godsdienst zuiverder en beter is dan de andere, daar gaan mensen toch alleen maar mee aan de haal.

Het Sikh geloof is een reactie op de grote rijkdom van het Hindoestaanse geloof en heeft elementen van de Islam overgenomen. Tot zover.

Ik wil in deze blog vier belangrijke elementen noemen. Daar kan iedereen dan het zijne van vinden.

ü  De allerindividueelste relatie tussen de mens en God in de mens.

Guru Nanak heeft hier de basis gelegd voor een zuivere traditie van God zoeken, en wel de levende en aanspreekbare God in de mens.

ü  Het zoeken naar de eenvoud van het leven.

Het Sikh geloof heeft al die eeuwen de directe impact van godsdienst op het gewone leven en hoe dat leven moet worden geleefd gekoesterd. Veel culturele rituelen en vooroordelen heeft men geprobeerd te elimineren. Alles t.b.v. de individuele band van de mens met God. Al het andere is secundair.

ü  Het grote respect voor de vrouw en de gelijkwaardigheid van man en vrouw.

De stelling van Goeroe Nanak dat de ziel van de man en de ziel van de vrouw gelijkwaardig zijn heeft gemaakt dat in de praktijk van alle dag de Sikhs altijd weer teruggingen naar deze kernwaarheid, als de geslachten op cultureel gebied leken te botsen.

ü  De ruimte voor devotie in het dagelijkse leven.

Uiteraard heeft elke godsdienst de wens het gewone leven te inspireren en te beïnvloeden. Dat streven is alom aanwezig. Het is de Sikhs goed gelukt om dit steeds te vertalen naar het gewone leven in de meest zuivere wijze. Hoe men omgaat met het eigen leven, met de medemens, met de verantwoordelijkheden in  de samenleving, met de natuur. Dit geschiedde en geschied steeds met veel respect, veel aandacht en veel wijsheid.

 

Je hebt je gelaafd aan deze bijeenkomst. Ga nog eens terug.

En bovengenoemde Shabad, de tekst van Guru Arjan Dev Ji, is dat niet precies wat Wij samen hebben, Mijn zoon?

De Sikhs zijn gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 556

De moeilijkheden lijken ons te overmeesteren

Mijn God, mag ik U vragen?

Ik vind het leven steeds moeilijker worden, niet door mijn persoonlijke situatie, want ik ben een gelukkig mens. Maar ik zie het ook bij mensen om me heen. Er zijn zoveel zorgen over de oorlog, over de economie, over het milieu, over de negatieve invloed van internet op de jeugd, over ga zo maar door. Ik zie dat mensen tobben, last hebben van zwaarmoedigheid, opzien tegen de toekomst, rampen verwachten. En ik eveneens.

Hoe houden we dit vol?

En de boer die ploegde voort, zei jouw vader tegen zijn gezin als er moeilijkheden waren en hij zag dat jullie er teveel in zwolgen. En dat zeg Ik nu tegen jullie. Jullie moeten gewoon doorgaan en Ik kan jullie niet geruststellen. Het wordt erger.

En Mijn enige advies is: probeer lichamelijk en geestelijk zo gezond mogelijk te leven. Probeer jullie innerlijke rust te bewaren. Probeer intussen toch nog te genieten van de mooie dingen des levens. En probeer jullie voor te bereiden op het ergste wat een mens kan overkomen zoals ziekte, honger, wanhoop, verdriet, angst en vernietiging. Dan valt het in jullie eigen leven misschien nog wel mee.

Heb vertrouwen, heb geduld, wees voorbereid want ge kent dag nog uur, leef in het hier en nu, koester mooie herinneringen en zwelg niet teveel in angst en zorg.

Leef, leef intussen en troost je met de woorden, dat de boer voortploegde. Grote wijsheid, groot inzicht, grootse ervaring. Want dat is wat jullie te doen staat. Gewoon doorgaan. Hoe dan ook.

En in alle gevallen wacht jullie na jullie kortstondige leven van schoonheid en geluk, van onzekerheid en moeilijkheden, van kansen en risico’s een glorieus leven na de fysieke dood. Vertrouw daarop.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 555