Translate

zondag 18 november 2018

De verschrikkelijke spijt van een atheïst na zijn fysieke dood




Ik zou U willen vragen.
Ik heb in de loop van mijn leven geleerd om als gelovige veel respect te krijgen voor atheïsten. Het is een eigen levensweg met veel kwaliteiten. Het gemakkelijke oordeel van gelovigen over ongelovigen is oppervlakkig en onterecht.
Tsja, welk oordelen is wel terecht overigens.
Nu mijn vraag: ze missen wel de inzichten en het vertrouwen door een geloof in het eeuwige leven geboden en als zij overleden zijn, komen ze toch tot de ontdekking dat ze zich vergist hebben en Uw bestaan in hun leven hebben ontkend. Zou U hier  iets over willen zeggen?

Dat doe Ik.
Laten We het leven beschrijven van zo iemand.
Ik neem nu bewust een man, omdat er toch meer ongelovige mannen dan vrouwen bestaan. Vrouwen luisteren zelfs in geëmancipeerde landen toch iets meer naar hun intuïtie, de signalen uit hun hart en zijn meer in staat dan mannen om niet alleen maar prat te gaan op hun eigen  denkvermogen. Maar er zijn natuurlijk ook veel ongelovige vrouwen, laat dat gezegd.

Voor de dood
We verhalen over het waargebeurde leven van een ongelovige man dus. Hij was een goed mens op aarde, iemand die rekening hield met zijn medemens. Hij hield van zijn vrouw, die jaren eerder is overleden dan hij, hij heeft lang en oprecht getreurd als weduwnaar en tegelijkertijd de draad van het leven goed opgepakt. Hij hield van zijn twee kinderen, van zijn werk, van zijn hobby’s. Hij was geïnteresseerd in politiek en literatuur en speciaal begaan met de teloorgang van de natuur. Hij was een voorvechter van de zorg om de natuur. Ik noem dit speciaal omdat hij mede bewust en rustig overging naar het eeuwige leven, dus dankzij grote prestaties op het vlak van liefde en zorg voor iets anders dan zichzelf. Alles verliep ook goed omdat hij geen dramatische verslavingen had. Eigenlijk een mooi mens.

Maar hoed je voor de hond.
We laten even rusten waarom hij een fervent atheïst is geworden, dat is onderwerp voor een andere blog ooit. Maar atheïst was hij en hij vertrouwde erg op zijn eigen denkvermogen meer dan op dat van anderen.
We gaan even terug naar twee voorvallen in zijn leven, twee markante momenten, die na zijn dood een grote bijdrage zullen leveren aan zijn bittere spijtgevoelens. Want dat is het onderwerp van deze blog, de spijtgevoelens na de dood van een ongelovig iemand.

Voorval 1
Zijn vrouw sterft  na een lang en pijnlijk ziekbed. De botkanker maakte dat zijn vrouw zeer geleden heeft. Als zij sterft zit hij aan haar bed en heeft groot verdriet, is zeer ontdaan over haar lijden en worstelt zeer  met de gedachte  dat zij opgehouden is te bestaan. Hij is boos op het leven en het lot. Haar lijden was teveel voor hem om te aanschouwen en het zal nog jaren duren voordat hij dit lijden een plekje heeft gegeven.

Voorval 2
Zijn (hun) oudste zoon krijgt na vele jaren zoeken eindelijk de baan van zijn leven en trakteert zijn vader en zijn zuster op een etentje. Het diner is zeer mooi en zij drieën vieren de liefde en warmte die er tussen hen is en de blijdschap over de grote carrièrekans voor de zoon. De vader lijdt zeer onder de afwezigheid van zijn overleden vrouw en verzucht toch op een bepaald moment hoe spijtig het is dat hun moeder dit niet mee kan maken. De beide kinderen reageren meewarig want willen eigenlijk de sfeer niet drukken door zijn mijmering. Jongeren kunnen zich over het algemeen beter over de dood heen zetten dan ouderen. En daarnaast houden ze allebei rekening met de mogelijkheid dat hun moeder het ergens wel zal meemaken. Ze zijn beide niet kerkelijk maar geen bewuste atheïsten, ze geloven wel wat.

Na de dood
Na zijn overlijden gaat de man bewust over. Zijn grote hart, zijn liefde voor het leven, zijn gezonde en mooie levensstijl zonder verslavingen maken dat hij bijna moeiteloos overgaat. En niet zoals veel ongelovigen overkomt beland in een coma-achtig bestaan waarin ze als het ware in droomstaat langzaam gewend raken (met veel hulp) aan het feit dat er leven is na de dood. Want dit past niet in hun mening en wordt dus ontkend. Wat is de mens goed in het niet willen zien wat er toch is.
Deze gewenningsfase aan iets wat niet past in hun “wereldbeeld” kan lang duren soms.
Onze man is dus vrij snel weer helder en diep diep diep verrast als recht voor hem de allermooiste en jongere variant van zijn dierbare vrouw staat die hem met liefde en met de grootste glimlach mogelijk omhelst. Hij kan het toch verwerken want hij had altijd een open hart en open geest, behalve dan wat betreft dat leven na de dood dingetje.
Na enige tijd waarin zijn vrouw mag optreden als begeleider en gids mag hij terugblikken op de twee bovengenoemde voorvallen. Dit terugblikken is zeer belangrijk omdat hij hevig lijdt aan intense spijtgevoelens dat hij een zo intens belangrijk gegeven van het leven ontkende, namelijk niet alleen het bestaan van een leven na de dood, maar nog meer het bestaan van God en Diens werken in  de mans leven op aarde. Om zijn intense spijtgevoelens goed te  beoordelen en een plek te geven moet hij deze belangrijke voorvallen meemaken maar dan zoals het werkelijk ging en niet zoals hij dacht dat het was.

Voorval 1
Hij krijgt het nu aldus voorgeschoteld.
Zijn vrouw gaat mede door haar intense lijdensweg heel bewust over, maakt onmiddellijk en zonder verbazing contact met haar geestelijk begeleider en wordt bevestigd in bijna alles wat ze al verwachtte: een prachtige bevrijding, een gezond geestelijk lichaam, een heerlijk nieuw leven van ruimte, vrijheid en geluk en een groot besef van de betekenis van alles of tenminste  van de ook mooie gevolgen van dit verschrikkelijke lot aan het eind van haar leven. Ze probeert in de hele periode erna haar man te bereiken, te troosten en te steunen en dat lukt natuurlijk zeer, alleen zonder dat hij dit beseft en dit weet.
Wanneer hij geconfronteerd wordt met hoe het werkelijk ging, zijn zijn lijden en spijt zo groot, dat het hem bijna teveel wordt. Hij ziet al het werk van zijn overleden vrouw en hoe hij het veronachtzaamt, negeert en ontkent. Hij ziet de machteloosheid van zijn vrouw als ze naast hem staat op een avond dat hij overmand werd door verdriet en eenzaamheid, en ervaart zo’n verschrikkelijke spijt dat hij dit alles niet heeft willen en kunnen ervaren. Het zal hem nog vele jaren in het geestelijke leven kosten voordat hij zonder diepe schaamte en met meer begrip en liefde kan kijken naar deze eigenwijze atheïstische onwetendheid.

Voorval 2
Op de avond van dit dinertje is zijn vrouw er in de geest bij, deelt in hun blijdschap en ziet dat beide kinderen niet al te zeer lijden onder haar afwezigheid en ergens onbewust aanvoelen dat ze erbij is. Haar afwezigheid tijdens het dinertje door haar overlijden lang geleden drukt hen niet eigenlijk. Maar haar man. Ach, zijn pijn en verdriet om dit waanidee dat zij dit niet mee mag maken, terwijl ze naast hem staat en op hem neerziet. Ze raakt met haar hand zijn voorhoofd aan, maar dit vergroot nog eens zijn beeld dat zijn vrouw, zo intens in herinnering gebracht door deze aanraking er niet bij is. Fysiek en gevoelsmatig lijkt ze aanwezig, maar hij koestert zijn denken dat ze dood is en lijdt zeer onder dit besef.
Zo in deze terugblik na de dood ziet hij het verdriet in de ogen van zijn vrouw, die er alles aan doet om zich kenbaar te maken, en ziet zijn starre en onware denkwereld. Zijn spijt is speciaal rond dit voorval overweldigend.

We kunnen dit aangrijpende en waar gebeurde verhaal afronden. Uiteindelijk groeit hij in de geest over deze spijt heen, gaat zien dat zijn atheïsme ook veel goeds gebracht heeft en raakt uiteindelijk verzoend met alles wat is gebeurd. Ook met zijn virulent atheïsme op aarde.
Maar bij  tijd en wijle in de eeuwigheid vliegen hem zijn onwetendheid en waanwijsheid en de gemiste kans op aarde om met zijn vrouw in de geest samen te leven ook na haar dood aan. Het zij zo, wat was kan niet uitgewist.
Hij is gezegend.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 438

zaterdag 3 november 2018

When nothing goes right…..go left (Diepgaande gezegden, 3)




Mijn God, zou U hier op in willen gaan?

Wanneer het niet goed gaat in het leven is een begrijpelijke reactie om te vluchten in troostrijke verslavingen of om te zwelgen in de negatieve gevoelens die men heeft. Dat doen de mensen aan het begin van hun ontwikkelingsweg.
Wijze mensen, die wat verder zijn, doen niets en ondergaan alles en wachten tot er betere tijden aanbreken.

Er zijn situaties waar een vierde weg een mooi alternatief kan bieden.
Dat is namelijk iets heel anders gaan doen.

Uit je oude patroon stappen, iets heel nieuws uitproberen, stoppen met slachtoffer te zijn en het leven laten zien dat je niet klein te krijgen bent, onvermoede krachten tonen, kortom eens iets heel ander uitproberen. Het kan helpen.

En degenen die dat proberen, laten sowieso aan God zien dat ze wil hebben, geen slachtoffer willen zijn, hoop hebben en dan wordt men extra geholpen. Wij houden zeer van zwakke broeders en accepteren volkomen iemands ontwikkelingsniveau, maar waarderen evenzeer de sterke medemens, die de vierde weg probeert. Het zal hem/haar veel brengen. Het is verder niet van belang hier wie het hoogste ontwikkelingsniveau heeft, deze mens of de wijze mens.

Wees jullie allen gezegend

 Nr. 437

zaterdag 20 oktober 2018

Sommige mensen verliezen diamanten terwijl ze op zoek zijn naar stenen (Diepgaande gezegden, 2)




Mijn God, ik vraag U om hier op in te gaan, maar ik heb zo’n vermoeden, dat het antwoord verrassend zal zijn.

Mijn zoon, en zo zal het zijn, verrassend.
Niet sommige mensen verliezen diamanten terwijl ze op zoek zijn naar stenen, ALLE mensen. Alle mensen raken verloren in hun wanen en hun verkeerd gerichte wil, oh zeker niet altijd, maar wel heel regelmatig. Alle mensen verliezen diamanten, terwijl ze op zoek zijn naar stenen, denkend dat het diamanten zijn en later ontdekkend dat het stenen waren en dat ze al zoekend hun diamanten hebben verloren.

Arme mens, arme Don Quichotte, arme onwetende dolende dwaze naïeveling die de mens is. Maar er komen op zijn pad ook zoveel verleidingen en mooie en aantrekkelijke zaken, Wij begrijpen hoe alles gaat. Wij begrijpen de zoekende mens. Wij begrijpen hoe en waarom hij zich verliest in zijn verlangens. Wij begrijpen alles, altijd en bekijken de mens met de grootst mogelijke liefde, met een liefde en verdraagzaamheid en wijsheid en mildheid waar de mens geen benul van heeft hoe groot die is.

Hoe kan het ook anders? God de Schepper en Diens kleine voormalige aap, klein onnozel schepsel. Kleine mens die door zijn diamanten te verliezen en teleurgesteld te raken in zijn stenen die hij hield voor diamanten leert en afleert en zich overgeeft aan inzicht en wijsheid en een God wordt.

Alle mensen leren in het leven de diamanten van het leven te waarderen en leren zich niet te vereenzelvigen met hun stenen, die ze aanzagen voor diamanten en leren vooral het onderscheid te maken.
De mens is gezegend in deze zoektocht.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 436

zaterdag 6 oktober 2018

Een wijze houding (Diepgaande gezegden, 1)




Twee zaken bepalen wie je bent. Jouw geduld als je niets hebt, en jouw houding als je alles bezit

Zou U hier op in willen gaan?

Mijn zoon, wat staat internet toch vol met diepgaande gezegden. Je googelt altijd mooie gezegden of wijze of inspirerende gezegden. Vandaag heb ik je het inzicht gegeven om diepgaande gezegden te googlen, en kijk eens even, je hebt zo tien gezegden opgeduikeld waar we mee verder kunnen, we hebben gelijk weer tien blogs te gaan. Mijn zoon, We zullen zo de komende maanden ons handen vol hebben.

Terug naar dit gezegde.

In de uitersten van het leven wordt zichtbaar wat een mens heeft opgebouwd.

Wanneer het leven de mens alles uit zijn handen heeft geslagen wordt zichtbaar wat de mens aan incasseringsvermogen, aan wijsheid, aan innerlijke kracht heeft opgebouwd. En met name het geduld dat deze mens opbrengt als het leven hem alles ontnomen heeft toont zijn grootsheid, zijn innerlijke kracht, zijn geestelijke rijkdom. Als hij alles heeft, tsja, en het gaat hem voor de wind, dan kan hij makkelijk rustig, ontspannen, ruimhartig zijn. Als alles hem ontnomen is, en hij betoont geduld en raakt niet in paniek, dan kan de wereld aan hem zien, wat God al weet, hoe groots deze mens is.

En als hij alles heeft, en deze mens heeft een houding van “dat heb ik alles verworven, dat heb ik dankzij mijn talenten en harde werken en wil voor elkaar” dan is dat een andere houding dan iemand die zegt “ach ik heb alleen maar geluk gehad, en alles aangereikt gekregen, een ander die hetzelfde probeerde had minder geluk, en ik wel, ik ben er dankbaar om, ik heb mijn talenten van het leven, van God gekregen, wie ben ik? Ik heb alleen maar de plicht om dit alles te delen met mijn medemens die minder geluk heeft gehad”.  De houding van deze mens is groots en wijs en getuigt van inzicht. Diegenen die prat gaat op zijn eigen talenten en denkt dat hij het verdiend heeft is een klein mens, die nog een lange weg  te gaan heeft op het pad van inzicht en wijsheid.

God bemint de laatste, zeker, maar koestert de eerste.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 435

zondag 23 september 2018

Als we God kwijt zijn, is het niet God die kwijt is (Onbekende auteur)




Zou U hier iets over willen zeggen?

En zo is het.
Altijd is deze mens dan verloren, oh niet in de ogen van God maar in hun eigen gedachten- en gevoelsleven.
God koestert deze mensen nog meer dan Het de gelovigen koestert. Waarom?

Omdat ze hun hoop op de eeuwigheid verloren hebben.
Omdat ze geen troost zoeken waar die gevonden kan worden.
Omdat ze eenzaam zijn en waanideeën koesteren over de zinloosheid van het leven. Omdat ze geen perspectief hebben.
Omdat ze de altijd aanwezige geestelijke hulp niet zien en erkennen.
Omdat ze verloren zijn voor zichzelf in een willekeurige koude kosmos waar de dood het einde lijkt.

En ze weten niet.

Dat ze leven in een wereld van perspectief en hoop.
Dat ze gedragen worden door God Zelve.
Dat ze geliefd worden in hun totale zijn.
Dat ze gezien worden in hun vermeende geheimen.
Dat ze niet alleen zijn in een koude kosmos, maar leven in een wereld van liefde.
Dat ze hoop zouden moeten hebben vanwege de oneindige schone wereld die op hen wacht.

En ze zullen ervaren

Dat ze na hun overlijden verbijsterd zullen zijn, zonder uitzondering, over hun dwaasheid en onwetendheid op aarde.
Dat ze zich zullen schamen voor hun halsstarrigheid.
Dat dit ongeloof hen wel veel geleerd heeft over eenzaamheid en verdriet en isolement.
Dat ze worden geconfronteerd met een God Die alles vergeeft, alles rechtzet, alles goedmaakt en alles heelt.

Zij zijn gezegend in hun onwetendheid.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 434

zondag 16 september 2018

Stop nooit met te geloven in wonderen, want wonderen gebeuren elke dag (Hopeloos verloren, 11)




Mijn God, ik heb laatst ook een wonder meegemaakt. Het lijkt klein maar voor mij was het belangrijk. Ik maakte me een beetje zorgen over een rekening die ik plotseling moest betalen en dacht van wie kan ik even het geld lenen? Toen belde een goede oude vriendin mij en zei dat ze me een geldbedrag wilde geven zomaar, omdat ze aan mij dacht en het geld makkelijk kon missen. En het was precies het bedrag dat ik nodig had. Het is niet alleen een geld dingetje, maar ik voelde ineens zo intens dat wij niet alleen staan en dat de geestelijke wereld, als dat mag en kan, gelijk iets regelt waardoor wij geholpen worden.
Zou U hier iets over willen zeggen?

Mijn zoon, één van Mijn favoriete onderwerpen.

De geestelijke wereld is oprecht verheugd als een mens door Ons geholpen wordt en de hulp als zodanig herkent en weet dat er een wonder is geschied. Want een wonder is niets anders dan hulp vanuit de geestelijke wereld volgens inzichten en verbanden die jullie niet kunnen zien en begrijpen.

Want hoe werkt dat dan?

Jij hebt een financieel probleem, en een vriendin van jou met geld krijgt de ingeving om jou te bellen en jou exact dat bedrag te schenken dat jij nodig hebt?

Weten Wij niet alles?
Kunnen Wij niet alles?
Zien wij niet alles?
Begrijpen wij niet alles?
Helpen Wij niet altijd?
Steunen Wij niet altijd?
Werken Wij niet altijd mee met de mens en zijn lot? 
Meer valt er niet over te zeggen.

Behalve nog twee dingen.

Als een mens moeilijkheden heeft en hij lijkt niet geholpen te worden, klopt dat niet. De geestelijke wereld helpt altijd, maar niet altijd zichtbaar, niet altijd duidelijk voor de mens en soms is juist het probleem wat voorligt wat Onze hulp moet zijn.

En het andere ding is dit, God kan van 1+1 niet 3 maken. De evolutionaire wereld kent haar eigen weg en haar eigen problemen en rampen. Maar weet dit. Met name als de mens een evolutionaire ramp overkomt die niet bedoeld is en niet past in zijn lot. En dus gewoon een geval van pech heeft en zich bevindt op de verkeerde plek en in de verkeerde tijd. Dan werkt de geestelijke wereld harder dan ooit met hulp en met wonderen, ook al lijkt dat van niet.

Wonderen geschieden elke dag.

Wees jullie allen gezegend
 
Nr. 433

zaterdag 1 september 2018

Je hoeft het niet allemaal op een rijtje te hebben om verder te kunnen (Hopeloos verloren, 10)




Zou U hier* iets over willen zeggen?

Dit gaat  over onzekerheid maar vooral over vertrouwen en loslaten.
Oh mens, met jouw verlammende angsten, jouw overmatig vertrouwen op jouw eigen denken, jouw behoefte om alles in controle te houden.
Alsof het leven daar op zit te wachten.
Het volle rijke dynamische leven heeft de kleine hersenen van de mens niet nodig om door te gaan.

En de mens, hoe heerlijk kan het zijn om een onzekere toekomst in te gaan. Om  verboden stappen te maken. Om niet te weten wat de dag van morgen brengen zal. Zo vaak valt het mee. Zo vaak komt er vanzelf iemand op je pad om je verder te helpen. Zo vaak krijg je ingevingen ter plekke waardoor je weet wat je moet doen. En zo vaak verlopen de dingen anders dan je had gepland.

Laat los, vertrouw, stap met open vizier de toekomst in.
En laat God, laat het leven, laat de dag zelf de weg wijzen.

Wees jullie allen gezegend

Nr. 432